{"id":965,"date":"2012-10-15T14:17:00","date_gmt":"2012-10-15T14:17:00","guid":{"rendered":"http:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/2012\/10\/15\/cicha-jak-kamien-cenna-jak-diamen\/"},"modified":"2018-10-07T00:33:44","modified_gmt":"2018-10-07T00:33:44","slug":"cicha-jak-kamien-cenna-jak-diamen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/2012\/10\/15\/cicha-jak-kamien-cenna-jak-diamen\/","title":{"rendered":"Cicha jak kamie\u0144, a cenna jak diament\u2026 (\u201eKamyk\u201d – Joanna Jode\u0142ka)"},"content":{"rendered":"
\n<\/a><\/div>\n
\n<\/div>\n
\n<\/div>\n
\n\u201ePotem \u017ca\u0142owa\u0142
\nka\u017cdego wypowiedzianego s\u0142owa\u201d*<\/b><\/i><\/div>\n
\n<\/div>\n
\nPodobno
\noczy s\u0105 zwierciad\u0142em duszy i wszystko z nich mo\u017cna wyczyta\u0107. S\u0105 jak otwarta
\nksi\u0119ga. Ale to nie wszystko \u2013 oczy to te\u017c nasze okno na \u015bwiat. Dzi\u0119ki nim
\nwidzimy wszystko i mo\u017cemy robi\u0107 co chcemy. Mo\u017cemy podziwia\u0107 otoczenie,
\nrozpoznawa\u0107 po wygl\u0105dzie ludzi\u2026 Nie straszna nam ciemno\u015b\u0107. A czy my\u015bleli\u015bcie
\nkiedy\u015b jak to by by\u0142o gdyby\u015bcie nie widzieli i musieli polega\u0107 tylko na w\u0119chu i
\ns\u0142uchu? Straszne, prawda? Nic nie widzie\u0107 i by\u0107 zdanym na kogo\u015b\u2026<\/i><\/div>\n
\n<\/div>\n
\nTak
\nw\u0142a\u015bnie \u017cyje Kamyk, a raczej Kamila, dwunastoletnia niewidoma dziewczynka. To
\nnie ona jest tu jednak g\u0142\u00f3wn\u0105 postaci\u0105. Jest nim Daniel Koch, kt\u00f3ry sko\u0144czy\u0142
\nw\u0142a\u015bnie prac\u0119 w jednej z firm. Dzie\u0144 przed wyjazdem udaje si\u0119 na imprez\u0119 wraz z
\npracownikami, a ko\u0144czy si\u0119 ona zupe\u0142nie inaczej ni\u017c przewidywa\u0142. Wychodzi z
\nniej wraz z Ew\u0105 gdy\u017c udaj\u0105 si\u0119 w tym samym kierunku. Z powodu deszczu i tego,
\n\u017ce kto\u015b Kocha ochlapa\u0142 zostaje on zaproszony na g\u00f3r\u0119 i\u2026 zostaje tam do rana. To
\ntam pierwszy raz spotyka Kamil\u0119, kt\u00f3ra jest c\u00f3rk\u0105 kobiety, z kt\u00f3r\u0105 si\u0119
\nprzespa\u0142. Ma nadzieje, \u017ce to ich pierwsze i ostatnie spotkanie. Nie przewidzia\u0142
\njednak tego co przyniesie mu nast\u0119pny dzie\u0144. Gdy udaje si\u0119 do pracy dowiaduje
\nsi\u0119, \u017ce szef nie \u017cyje, a Ewa walczy o \u017cycie w szpitalu, on za\u015b musi zaj\u0105\u0107 si\u0119 Kamykiem.
\nDziewczynka by\u0142a \u015bwiadkiem morderstwa i mimo, \u017ce nie widzi potrafi rozpozna\u0107
\nkto strzela\u0142\u2026 Czy ma\u0142a jest teraz w niebezpiecze\u0144stwie? Kto i czemu zabi\u0142 szefa?
\nJakie stosunki \u0142\u0105czy\u0142y Ew\u0119 z pracodawc\u0105? <\/i><\/div>\n
\n<\/div>\n
\nZ
\ntw\u00f3rczo\u015bci\u0105 Joanny Jode\u0142ki zetkn\u0119\u0142am si\u0119 pierwszy raz, a z tego co wyczyta\u0142am
\nma ju\u017c na swoim koncie dwie inne powie\u015bci. Jako \u017ce coraz bardziej przekonuj\u0119
\nsi\u0119 do rodzimych pisarzy i ta autorka mnie zaintrygowa\u0142a. Szczeg\u00f3lnie po tym
\njak przeczyta\u0142am not\u0119 wydawcy. Bardzo cenie sobie ksi\u0105\u017cki m\u00f3wi\u0105ce o osobach
\nniepe\u0142nosprawnych. W spos\u00f3b po\u015bredni czy bezpo\u015bredni: nie wa\u017cne, aby tylko uda\u0142o
\nsi\u0119 tw\u00f3rcy przekaza\u0107 prawdziwe emocje. W\u0142a\u015bnie to mnie sk\u0142oni\u0142o do si\u0119gni\u0119cia
\npo t\u0119 pozycj\u0119. Ca\u0142\u0105 histori\u0119 poznajemy z r\u00f3\u017cnych punkt\u00f3w widzenia: Daniel,
\nKamyk, Krzysztof, Grabarz i jeszcze par\u0119 innych os\u00f3b opadaj\u0105 nam mro\u017c\u0105c\u0105 krew w
\n\u017cy\u0142ach histori\u0119. <\/i><\/div>\n
\n<\/div>\n
\nPocz\u0105tkowo
\nstyl pisania Jode\u0142ki do mnie nie przemawia\u0142, nie rozumia\u0142am tego dlaczego tak
\nrozpoczyna histori\u0119 i mnogo\u015b\u0107 postaci opisuj\u0105cych swoj\u0105 wersj\u0119 wydarze\u0144 z
\nostatnich dwudziestu czterech godzin spowodowa\u0142a mi m\u0119tlik w g\u0142owie. Jednak w
\ntrakcie czytania wraz z biegiem akcji, kt\u00f3ra z ka\u017cd\u0105 stron\u0105 przyspiesza\u0142a wszystko
\nzacz\u0119\u0142o mi si\u0119 uk\u0142ada\u0107, a sam styl piania podoba\u0107. Pocz\u0105tkowo wszystko toczy\u0142o
\nsi\u0119 powoli, autorka wprowadza\u0142a nas w \u015bwiat bohater\u00f3w i t\u0142umaczy\u0142a tyle ile
\nchcia\u0142a. Tak aby zaciekawi\u0107, ale nie zdradzi\u0107 zbyt wiele. Ale gdy ju\u017c dosz\u0142o
\ndom morderstwa wszystko nabra\u0142o tempa. Coraz bardziej wczuwa\u0142am si\u0119 w akcj\u0119, z
\nzapartym tchem \u015bledzi\u0142am bieg wydarze\u0144 i bezskutecznie pr\u00f3bowa\u0142am odkry\u0107 kto
\njest winny temu wszystkiemu i jakie motywy nim kierowa\u0142y. Prawie do ko\u0144ca
\npodejrzewa\u0142am wszystkich tylko nie t\u0105 osob\u0119 co powinnam. Co najwa\u017cniejsze wynik
\nnie by\u0142 oczywisty i dla mnie to by\u0142o zaskoczeniem. Pani Joanna \u015bwietnie to
\nwszystko rozegra\u0142a. Stopniuje napi\u0119cie i sprawia, \u017ce czytelnik gubi si\u0119 w
\ndomys\u0142ach. Jak dla mnie rewelacja. Thriller, kt\u00f3ry co krok zaskakuje i szarpie
\nnerwy. Zako\u0144czenie wbi\u0142o mnie w przys\u0142owiowy fotel, spowodowa\u0142o ciarki na ciele
\ni irracjonalne my\u015bli jakby\u015bmy uczestniczyli w kulminacyjnym zdarzeniu. Na sam\u0105
\nmy\u015bl o ostatnich stronach przechodz\u0105 mnie dreszcze.<\/i><\/div>\n
\n<\/div>\n
\nAle
\nto nie wszystko \u201eKamyk\u201d to nie tylko dobry krymina\u0142 z dreszczykiem. To te\u017c
\nksi\u0105\u017cka o tym jak \u201ewidzi\u201d \u015bwiat osoba niewidoma oraz o tym jak kolejne dni
\nzmieniaj\u0105 samego Kocha. Z prawdziwym zainteresowaniem czyta\u0142am sceny z Kamil\u0105 w
\nroli g\u0142\u00f3wnej, to jak sobie radzi\u0142a wprawia\u0142o mnie w zdumienie i podziw. Ja bym
\nchyba nie da\u0142a rady zrobi\u0107 po\u0142owy tego co ona chocia\u017c nie widzi. Dziewczynka
\nby\u0142a przera\u017cona, ale w jaki\u015b spos\u00f3b mia\u0142a si\u0142\u0119 by walczy\u0107 i ucieka\u0107. Pocz\u0105tkowo
\nnie potrafi\u0142am zrozumie\u0107 jej awersji do m\u0119\u017cczyzn, ale p\u00f3\u017aniej ju\u017c wszystko by\u0142o
\njasne. W naszym spo\u0142ecze\u0144stwie jeszcze przez d\u0142ugie lata utrzyma si\u0119
\nnietolerancja. Jest przykra ze strony postronnej, ale gdy to kto\u015b nam bliski
\nnie toleruje naszych odmienno\u015bci jest dwa razy gorzej. A nie wszyscy s\u0105 na tyle
\nsilni by przej\u015b\u0107 nad tym do porz\u0105dku dziennego. My\u015bl\u0119, \u017ce Kamyk odgrodzi\u0142a si\u0119
\nod niekt\u00f3rych spraw by nie cierpie\u0107 ponownie. Co do Kocha, zaimponowa\u0142 mi. Nie musia\u0142
\nsi\u0119 w to wszystko wpl\u0105tywa\u0107, ale mia\u0142 poczucie obowi\u0105zku zaj\u0119cia si\u0119 ma\u0142\u0105. Pocz\u0105tkowo
\nnie sz\u0142o mu za bardzo, ale to z braku do\u015bwiadczenia. \u017by\u0142 inaczej do tej pory i
\ngdy zosta\u0142 postawiony nagle w takiej, a nie innej sytuacji by\u0142o dla niego
\nzaskoczeniem. Z czasem jednak zacz\u0105\u0142 j\u0105 rozumie\u0107 i nawet polubi\u0142. Mimo tego, \u017ce
\nby\u0142a waleczna i pyskata potrzebowa\u0142a opieki i zainteresowania. Poczucia
\nbezpiecze\u0144stwa. <\/i><\/div>\n
\n<\/div>\n
\nKsi\u0105\u017cka
\nta mnie poch\u0142on\u0119\u0142a, nie widzia\u0142am up\u0142ywaj\u0105cego czasu, a gdy czyta\u0142am ostatnie
\nzdanie za oknem si\u0119 rozwidnia\u0142o. Zosta\u0142am wci\u0105gni\u0119ta w wir wydarze\u0144, kt\u00f3re
\nsprawia\u0142y, \u017ce nic poza t\u0105 histori\u0105 nie istnia\u0142o. Wczu\u0142am si\u0119 w fabu\u0142\u0119 i wraz z
\nbohaterami pr\u00f3bowa\u0142am u\u0142o\u017cy\u0107 wszystkie elementy uk\u0142adanki. Nie by\u0142o to proste i
\nnerwowo przewraca\u0142am kolejne strony z nadziej, \u017ce wreszcie co\u015b si\u0119 rozwi\u0105\u017ce, a
\nten ca\u0142y koszmar si\u0119 sko\u0144czy. Czu\u0142am te wszystkie emocje jakbym to ja by\u0142a
\nuczestnikiem tego wszystkiego, a nie tylko biernym \u015bwiatkiem. Jode\u0142ko uj\u0119\u0142a
\nmnie t\u0105 histori\u0105: ciekawa fabu\u0142a, interesuj\u0105ce dialogi, opisy pe\u0142ne
\nniebezpiecze\u0144stwa, czasem \u015bmieszne, a czasem wzruszaj\u0105ce. No i oczywi\u015bcie
\npostacie, kt\u00f3re s\u0105 wykreowane po mistrzostwu, by\u0142y nieprzewidywalne. <\/i><\/div>\n

\n\u201eKamyk\u201d
\nto thriller, kt\u00f3ry wci\u0105ga mimo wszystko od pierwszych stron. Styl pisania,
\nkt\u00f3rym pos\u0142uguje si\u0119 Powie\u015bciopisarka jest taki tajemniczy, sprawiaj\u0105cy, \u017ce
\nrozumiesz co czytasz, ale nie domy\u015blisz si\u0119 co b\u0119dzie dalej. Za du\u017co ludzi i
\nposzlak by dotrze\u0107 do prawdy. Ksi\u0105\u017cka ta jest rewelacyjna – polecam! <\/i><\/p>\n

\n<\/div>\n
\n<\/a><\/div>\n
\n<\/div>\n
\n<\/div>\n
\n*str. 256<\/i><\/div>\n
\nAutor: <\/i><\/b>Joanna
\nJode\u0142ka<\/i><\/div>\n
\nTytu\u0142: <\/i><\/b>Kamyk<\/i><\/div>\n
\nWydawnictwo: <\/i><\/b>\u015awiat
\nKsi\u0105\u017cki<\/i><\/div>\n
\nRok wydania: 17
\npa\u017adziernik 2012 <\/i><\/b><\/div>\n

Liczba
\nstron: <\/i><\/b>256<\/i><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u201ePotem \u017ca\u0142owa\u0142 ka\u017cdego wypowiedzianego s\u0142owa\u201d* Podobno oczy s\u0105 zwierciad\u0142em duszy i wszystko z nich mo\u017cna wyczyta\u0107. S\u0105 jak otwarta ksi\u0119ga. Ale to nie wszystko \u2013 oczy to te\u017c nasze okno na \u015bwiat. Dzi\u0119ki nim widzimy wszystko i mo\u017cemy robi\u0107 co chcemy. Mo\u017cemy podziwia\u0107 otoczenie, rozpoznawa\u0107 po wygl\u0105dzie ludzi\u2026 Nie straszna nam ciemno\u015b\u0107. A czy my\u015bleli\u015bcie […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[20,572,380,704,865,928,929,331,38],"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/965"}],"collection":[{"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=965"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/965\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2466,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/965\/revisions\/2466"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=965"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=965"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=965"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}