{"id":879,"date":"2013-02-12T10:30:00","date_gmt":"2013-02-12T10:30:00","guid":{"rendered":"http:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/2013\/02\/12\/prace-konkursowe-miejsce-ii\/"},"modified":"2018-10-07T00:33:12","modified_gmt":"2018-10-07T00:33:12","slug":"prace-konkursowe-miejsce-ii","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/2013\/02\/12\/prace-konkursowe-miejsce-ii\/","title":{"rendered":"Prace konkursowe – miejsce II"},"content":{"rendered":"
\nZ racji tego, \u017ce nie mia\u0142am zbytnio czasu na pisanie recenzji prezentuj\u0119 Wam kolejn\u0105 <\/i>prac\u0119 konkursow\u0105. Osobie, kt\u00f3ra napisa\u0142a opowiadanie, a Wam \u017cycz\u0119 mi\u0142ego czytania i wierze, \u017ce tekst si\u0119 spodoba \ud83d\ude09<\/i><\/div>\n
\n<\/div>\n
\n***<\/i><\/div>\n
\n<\/div>\n
\n<\/i><\/div>\n
\n<\/i><\/div>\n
\n<\/p>\n

<\/i><\/i><\/div>\n

\n\u201eGrobowe \u015awi\u0119ta\u201d<\/b><\/i><\/div>\n

<\/p>\n

\n<\/div>\n

<\/i><\/p>\n

\n– Musicie
\nwr\u00f3ci\u0107 i pozbiera\u0107 j\u0105 do kupy. Nikt nie b\u0119dzie mi si\u0119 smuci\u0142 w Bo\u017ce Narodzenie.
\n\u2013 orzek\u0142 Najwy\u017cszy.<\/div>\n
\n– Dlaczego
\ndo kupy? Ma \u015bmierdzie\u0107? \u2013 za\u017cartowa\u0142 ma\u0142y anio\u0142ek z szarymi skrzyd\u0142ami.<\/div>\n
\n– M\u00f3w tak
\ndalej to pi\u00f3rka nigdy Ci nie zbielej\u0105.<\/div>\n
\n– Och Bo\u017ce,
\nwrzu\u0107 na luz, dobrze? Przecie\u017c nam te\u017c zale\u017cy, \u017ceby Asia przesta\u0142a w ko\u0144cu
\ncierpie\u0107\u2026<\/div>\n
\n– Co mo\u017ce
\nsi\u0119 sta\u0107 dzi\u0119ki Antoniemu\u2026 – powiedzia\u0142a mama ch\u0142opca.<\/div>\n
\n-\u2026 oraz
\nwaszym mocom. \u2013 doko\u0144czy\u0142 B\u00f3g.<\/div>\n
\n– Jak wiecie
\nw wigilijny wiecz\u00f3r, anio\u0142ki przyby\u0142e po \u015bmierci , kt\u00f3re nie przekroczy\u0142y  pi\u0105tego 
\nroku bytowania w Niebie, maj\u0105 obowi\u0105zek wesprze\u0107 swoich bliskich na
\nZiemi. Co wi\u0119cej otrzymuj\u0105 do tego specjalny pakiet mocy, dzia\u0142aj\u0105cy tylko i
\nwy\u0142\u0105cznie na osob\u0119 potrzebuj\u0105ca ratunku. Tak?<\/div>\n
\n– Tak Bo\u017ce.
\nJak mamy pom\u00f3c? Pr\u00f3bowali\u015bmy w tamtym roku, ale sko\u0144czy\u0142o si\u0119 jedynie na tym,
\n\u017ce nie zamarz\u0142a przy naszych grobach.  \u2013
\nPowiedzia\u0142a Marysia, wstaj\u0105c z bielutkiej chmurki, z kt\u00f3rej sypa\u0142 si\u0119 g\u0119sty
\n\u015bnieg, wprost na dom jej siostry. Wszystkie anio\u0142ki posmutnia\u0142y.<\/div>\n
\n– To
\ndlatego, \u017ce cierpicie razem z ni\u0105. W poprzedni\u0105 Wigili\u0119 byli\u015bcie jeszcze zbyt
\ncz\u0142owiecze, \u017ce tak to okre\u015bl\u0119. Teraz wasza moc uros\u0142a, musicie si\u0119 bardziej
\nuodporni\u0107 i nie p\u0142aka\u0107! Gdy anio\u0142 uroni \u0142z\u0119 w tedy ludziom ci\u0119\u017cko na duszy,
\nma\u0142o co nie zepsuli\u015bcie wszystkim \u015awi\u0105t! Wiem, ze nie jest to proste, ale takie
\njest Boskie prawo i nic nie mo\u017ce go zmieni\u0107.<\/div>\n
\n– Dlaczego?<\/div>\n
\n-\u017beby Wam
\nnie by\u0142o tak \u0142atwo, \u017ceby\u015bcie docenili sw\u00f3j dar i\u2026<\/div>\n
\n– Dobra,
\ndobra\u2026 wiemy. Co radzisz Wszechmocny? <\/div>\n
\n– Najlepszym
\nlekarstwem na b\u00f3l serca jest nowa mi\u0142o\u015b\u0107. Tak m\u00f3wi\u0105 poeci i maj\u0105 racj\u0119.<\/div>\n
\n– czyli
\ndobrze m\u00f3wi\u0142em. Naszym ratunkiem jest Antek. \u2013 powiedzia\u0142 Kamil.<\/div>\n
\n–  Trzeba go przyci\u0105gn\u0105\u0107 na cmentarz. Dzisiaj.<\/div>\n
\n– Yhm.
\nS\u0105dz\u0119, \u017ce sobie poradzi. Dobrze, \u017ce nie poszed\u0142 do siebie na \u015bwi\u0119ta.<\/div>\n
\n– Wida\u0107, \u017ce
\nj\u0105 kocha. \u2013 powiedzia\u0142a Marysia.<\/div>\n
\n– Jakie
\nwida\u0107? Przecie\u017c czytasz mu w my\u015blach, doskonale wiesz co czuje. –  Odrzek\u0142 jej brat wybuchaj\u0105c \u015bmiechem.<\/div>\n
\n– Dobra.
\nKoniec tych pogaduszek. Nied\u0142ugo zacznie si\u0119 \u015bciemnia\u0107. Raz na Ziemi\u0119! \u2013
\nKrzykn\u0105\u0142 B\u00f3g, Klaskaj\u0105c przy tym g\u0142o\u015bno. Pyk i nagle anio\u0142ki znikn\u0119\u0142y.<\/div>\n
\n Spadali strasznie
\nszybko. Wra\u017cenia mo\u017cna por\u00f3wna\u0107 do zjazdu Diabelskim M\u0142ynem \u2013 z tym wyj\u0105tkiem,
\n\u017ce ten by\u0142 niebia\u0144ski.<\/div>\n
\n – \u0142iiiiiii \u2013 wo\u0142a\u0142 zadowolony Kamil.<\/div>\n
\n– Aaaaa,
\nca\u0142a fryzura mi si\u0119 rozwali, maaaamo !!! \u2013 krzycza\u0142a Marysia machaj\u0105c r\u0119kami.<\/div>\n
\nBum. Nagle zerwa\u0142 si\u0119 wiatr.
\nWyl\u0105dowali.<\/div>\n
\n*<\/div>\n
\n<\/div>\n
\n\u015awi\u0119ta. Czas
\nwielkiej szcz\u0119\u015bliwo\u015bci, spotka\u0144 z bliskimi, przytulania, \u017cyczliwo\u015bci, prezent\u00f3w,
\nwzrusze\u0144\u2026 po prostu pi\u0119kna ludzkiej egzystencji, wydobycia tego co w nas
\nnajlepsze.<\/div>\n
\nAsia od
\nzawsze uwielbia\u0142a ten okres \u2013 razem z bratem, siostr\u0105 i tat\u0105 szli na
\nposzukiwania wyj\u0105tkowej choinki \u2013 takiej naj\u0142adniej pachn\u0105cej, z du\u017c\u0105 ilo\u015bci\u0105
\nga\u0142\u0105zek, na kt\u00f3rych mo\u017cna zawiesi\u0107 wiele ozd\u00f3b przygotowywanych od lat w ich
\nrodzinie. Potem, gdy ju\u017c wybrali tegorocznego zielonego go\u015bcia, ubierali go w
\nnajpi\u0119kniejsze bombki, \u0142a\u0144cuchy z waty i innych materia\u0142\u00f3w, wisz\u0105ce figurki
\nw\u0142asnej roboty, cukierki, anielskie w\u0142osie i oczywi\u015bcie przepi\u0119kn\u0105 gwiazd\u0119.<\/div>\n
\nNast\u0119pnie
\npomagali mamie w gotowaniu \u2013 co g\u0142\u00f3wnie ko\u0144czy\u0142o si\u0119 umazanymi w kremie, b\u0105d\u017a
\ncie\u015bcie buziami, kup\u0105 \u015bmiechu i du\u017c\u0105 ilo\u015bci\u0105 sprz\u0105tania. <\/div>\n
\nNast\u0119pnie
\nsiadali do sto\u0142u razem z dziadkami, dzielili si\u0119 op\u0142atkiem , odpakowywali
\nprezenty, \u015bpiewali Kolendy\u2026 jak w ka\u017cdej rodzinie, cieszyli si\u0119 swoj\u0105
\nobecno\u015bci\u0105 w tym wyj\u0105tkowym okresie.<\/div>\n
\nAsia
\nprzysiad\u0142a na \u0142aweczce. Dzi\u015b obchodzi\u0142a dwudziest\u0105 wigili\u0119 w swoim \u017cyciu. Od
\ndw\u00f3ch lat nie wygl\u0105da\u0142a ona tak, jak we wspania\u0142ych wspomnieniach. Wyci\u0105gn\u0119\u0142a
\nop\u0142atek i \u015bwieczk\u0119.<\/div>\n
\nOtacza\u0142a j\u0105
\ng\u0142ucha cisza. Zamkn\u0119\u0142a oczy, wyobra\u017caj\u0105c sobie u\u015bmiech brata \u2013 mia\u0142by teraz
\nczterna\u015bcie lat, pewnie chcia\u0142by dosta\u0107 nowe korki, albo pi\u0142k\u0119. Nawet w tak
\nsrog\u0105 zim\u0119, jak ta wyszed\u0142by na dw\u00f3r i kopa\u0142 o \u015bcian\u0119. A siostra \u2013 teraz
\ngra\u0142aby zbuntowan\u0105 nastolatk\u0119, za pewne wielu ch\u0142opc\u00f3w lecia\u0142oby na jej d\u0142ugie
\nblond w\u0142osy i zielone oczy. Pewnie by\u0142aby wy\u017csza od Asi. Rodzice za\u015b
\nkwitowaliby wszystko \u015bmiechem, zaganiaj\u0105c rodzink\u0119 do sto\u0142u. Tata zacz\u0105\u0142by
\nfa\u0142szowa\u0107 Kolendy, a mama nie mog\u0142aby 
\nusiedzie\u0107 w miejscu, delikatnie namawiaj\u0105c ka\u017cdego do spr\u00f3bowania
\npiero\u017ck\u00f3w, bigosu, czy innej potrawy. Asia za\u015b cieszy\u0142aby si\u0119, \u017ce ma ich
\nwszystkich przy sobie, a nie tylko we wspomnieniach. Nie chowa\u0142aby ich
\nfotografii , jak to zrobi\u0142a jaki\u015b czas temu, aby nie p\u0142aka\u0107 po ka\u017cdym wej\u015bciu
\ndo domu. Potrafi\u0142aby si\u0119 u\u015bmiecha\u0107 i nie odci\u0119\u0142aby si\u0119 od reszty rodziny . Przy
\nwigilijnym stole by\u0142oby jedno puste miejsce, a nie pi\u0119\u0107. <\/div>\n
\nNiestety tak
\nnie mog\u0142o si\u0119 sta\u0107. Niekt\u00f3rych marze\u0144 nie da si\u0119 spe\u0142ni\u0107, cho\u0107by nie wiem ile
\npierwszych, spadaj\u0105cych i \u015bwi\u0105tecznych gwiazdek si\u0119 widzia\u0142o. Ch\u0142opak, z kt\u00f3rym
\nsi\u0119 spotyka\u0142a od paru miesi\u0119cy, nie wiedzia\u0142, \u017ce jej najbli\u017csza rodzina
\nopu\u015bci\u0142a j\u0105 dwa lata temu, gdy jakiemu\u015b pijanemu kierowcy zachcia\u0142o si\u0119
\nszybkiej jazdy. Jeszcze nie potrafi\u0142a mu o tym powiedzie\u0107. Sama  jeszcze do ko\u0144ca , nie pogodzi\u0142a si\u0119 z ich
\nodej\u015bciem \u2013 nawet w my\u015blach nie m\u00f3wi\u0142a, \u017ce umarli, cho\u0107 ostatnie gwiazdki
\nsp\u0119dza\u0142a, tak jak teraz \u2013 na cmentarzu, przy grobach bliskich.<\/div>\n
\nStawia\u0142a  tam \u015bwieczk\u0119 \u2013 nie znicz, lecz t\u0119, kt\u00f3ra
\nzawsze go\u015bci\u0142a na ich wigilijnym stole. Wyjmowa\u0142a op\u0142atek i siedzia\u0142a tak par\u0119
\ngodzin my\u015bl\u0105c o tym co straci\u0142a i \u017ca\u0142uj\u0105c, \u017ce nie zabrali jej ze sob\u0105. Mia\u0142a
\nnadziej\u0119, \u017ce zamarznie, zapomni. Nic z tego. Jedynie co jej pozostawa\u0142o to
\nzranione serce. Na co dzie\u0144 nie my\u015bla\u0142a o tym tyle, lecz, gdy przychodzi\u0142o Bo\u017ce
\nNarodzenie ogarnia\u0142a j\u0105 t\u0119sknota, tak 
\nbolesna, \u017ce nie by\u0142a w stanie nic zrobi\u0107.<\/div>\n
\nChcia\u0142a
\npowiedzie\u0107 Antkowi co si\u0119 sta\u0142o, ale nie wiedzia\u0142a jak. \u017badna okazja nie by\u0142a
\nodpowiednia, ka\u017cda chwila zbyt cenna, aby kala\u0107 j\u0105 smutkiem.<\/div>\n
\nKiedy ma mu
\nsi\u0119 zwierzy\u0107? Przy kolacji? Mo\u017ce jeszcze wigilijnej, gdy ka\u017cdy b\u0119dzie szama\u0142
\nspecja\u0142y \u015bwi\u0105teczne?<\/div>\n
\nU\u015bmiechn\u0119\u0142a
\nsi\u0119 do swoich ponurych  my\u015bli. Po jej
\npoliczku p\u0142yn\u0119\u0142y \u0142zy.<\/div>\n
\n<\/div>\n
\n*<\/div>\n
\n– I
\nznowu  p\u0142acze. Co robi\u0107? \u2013 Zamy\u015bli\u0142 si\u0119
\ntata.<\/div>\n
\n– Pomara\u0144cze
\ni mandarynki! Ale bym sobie zjad\u0142, chocia\u017c jedn\u0105! \u2013 zawo\u0142a\u0142 t\u0119sknie Kamil, gdy
\nus\u0142ysza\u0142 my\u015bli siostry o \u015bwi\u0105tecznym stole.<\/div>\n
\n<\/div>\n
\n– Mandarynki? Czemu tu pachnie mandarynkami?<\/i>
\n\u2013 spyta\u0142a Asia sam\u0105 siebie, rozgl\u0105daj\u0105c si\u0119 dooko\u0142a. <\/div>\n
\n– Ups. \u2013
\nskrzywi\u0142 si\u0119 anielski ch\u0142opiec.<\/div>\n
\n-Ups? Ups?!
\n\u2013 krzykn\u0119\u0142a Marysia.<\/div>\n
\n– Co\u015b Ty
\nnarobi\u0142?!<\/div>\n
\n– Uspok\u00f3j
\nsi\u0119 dziecko. \u2013 powiedzia\u0142a mama.<\/div>\n
\n– Ale mamo
\nzobacz. \u2013 Dziewczyna wskaza\u0142a na drzewo, znajduj\u0105ce si\u0119 par\u0119 metr\u00f3w od grob\u00f3w.
\nZ jednej strony stal za nim, jaki\u015b m\u0119\u017cczyzna, z drugiej le\u017ca\u0142 kosz z
\nmandarynkami i pomara\u0144czami.<\/div>\n
\n– I co
\nteraz? Przecie\u017c tego nie podniesiemy! Jak? Si\u0142\u0105 woli?! Oj m\u0142ody, zobaczysz, B\u00f3g
\nci\u0119 wypatroszy i z szarych zrobi czarne skrzyd\u0142a!<\/div>\n
\n– Cicho
\nsied\u017a, patrzy co robi nasza siostra, a nie b\u0119dziesz dar\u0142a jap\u0119.<\/div>\n
\n            Spojrzeli na u\u015bmiechni\u0119t\u0105 twarz Asi,
\nkt\u00f3ra wci\u0105\u017c rozgl\u0105da\u0142a si\u0119 za \u017ar\u00f3d\u0142em zapachu. Nie mog\u0142a widzie\u0107 nic co
\nznajduje si\u0119 ko\u0142o drzewa, ale jej wzrok cz\u0119sto tam b\u0142\u0105dzi\u0142.<\/div>\n
\n<\/div>\n
\n*<\/div>\n
\nAntek
\nzaprosi\u0142 j\u0105 na \u015awi\u0119ta do siebie. Odm\u00f3wi\u0142a, m\u00f3wi\u0105c , \u017ce musi jecha\u0107 do dziadk\u00f3w.
\nBardzo si\u0119 tym zdziwi\u0142, gdy\u017c nigdy o nich nie wspomina\u0142a. Raz widzia\u0142 zdj\u0119cie,
\nkt\u00f3re zapomnia\u0142a schowa\u0107. Znajdowa\u0142a si\u0119 na nim w otoczeniu najbli\u017cszych. Z
\nracji tego, \u017ce o nich r\u00f3wnie\u017c nigdy nie m\u00f3wi\u0142a, uzna\u0142, \u017ce si\u0119 pok\u0142\u00f3cili i
\ndziewczyna b\u0119dzie smutna je\u015bli o nich wspomni. Ich zwi\u0105zek trwa\u0142  ju\u017c ponad p\u00f3\u0142 roku. Przez ten okres nie raz
\nbywali w jego rodzinnym domu. Widzia\u0142 rado\u015b\u0107 maluj\u0105c\u0105 si\u0119 na twarzy Asi, gdy
\nbawi\u0142a si\u0119 z dzie\u0107mi jego siostry, wszyscy j\u0105 lubili \u2013 zreszt\u0105 z wzajemno\u015bci\u0105.
\nNie m\u00f3g\u0142 zrozumie\u0107 , jak tak mi\u0142a i serdeczna osoba  mog\u0142aby mie\u0107 
\nproblemy z bliskimi. Dlatego porzuci\u0142 swoj\u0105 hipotez\u0119 o k\u0142\u00f3tni i zacz\u0105\u0142
\nsi\u0119 uwa\u017cniej przygl\u0105da\u0107 dziewczynie. Bardzo mocno j\u0105 kocha\u0142 i nie chcia\u0142, \u017ceby
\nsi\u0119 smuci\u0142a.<\/div>\n
\nKiedy
\nodm\u00f3wi\u0142a wyjazdu na \u015awi\u0119ta razem z nim, postanowi\u0142, \u017ce te\u017c nie pojedzie. Chcia\u0142
\nsprawdzi\u0107, co Asia zrobi. Pocz\u0105tkowo, takie \u015bledzenie wyda\u0142o mu si\u0119 chore, ale
\non po prostu musia\u0142 odkry\u0107 co j\u0105 tak gn\u0119bi, co sprawia, \u017ce p\u0142acze przez sen, a
\npotem udaje, i\u017c nic nie pami\u0119ta.<\/div>\n
\nTeraz sta\u0142
\ncichutko za starym drzewem oddalonym od grob\u00f3w rodziny Asi o par\u0119 metr\u00f3w. Po
\njego twarzy p\u0142yn\u0119\u0142y \u0142zy.<\/div>\n
\nWszystkiego
\nsi\u0119 spodziewa\u0142, ale nie tego. Jak jedna ma\u0142a kobietka mo\u017ce sobie poradzi\u0107 w
\ntakiej sytuacji. Przechodzi\u0142 ko\u0142o tego miejsca, wiele razy pierwszego
\nlistopada. Mama m\u00f3wi\u0142a mu, \u017ce dosz\u0142o do wielkiej kraksy  w wyniku, kt\u00f3rej zgin\u0119\u0142o cztery osoby, ale w
\n\u017cyciu nie skojarzy\u0142by tego ze swoj\u0105 dziewczyn\u0105. <\/div>\n
\nPatrzy\u0142 na
\njej skulon\u0105 posta\u0107, o\u015bwietlon\u0105 promieniem \u015bwiecy. D\u0142ugi, br\u0105zowy warkocz
\nwystawa\u0142 spod wielkiej czapy, ma\u0142y nosek zaczerwieni\u0142 si\u0119 lekko, policzki
\nopuchni\u0119te od p\u0142aczu. Nie widzia\u0142 jej 
\nniebieskich oczu wpatruj\u0105cych si\u0119 w pomniki. By\u0142a g\u0142\u0119boko zamy\u015blona,
\npogr\u0105\u017cona w swoim \u015bwi\u0105tecznym b\u00f3lu. <\/div>\n
\n– Tak nie mo\u017ce by\u0107. Ona nie powinna
\nby\u0107 teraz sama. <\/i>\u2013
\nPomy\u015bla\u0142. Otar\u0142 \u0142zy i poszed\u0142 w stron\u0119 ukochanej, pragn\u0105c przywr\u00f3ci\u0107 jej rado\u015b\u0107
\nblisko\u015bci \u015bwi\u0105tecznej.<\/div>\n
\n*<\/div>\n
\n– No w ko\u0144cu
\nsi\u0119 do niej ruszy\u0142. Ju\u017c zapomnia\u0142em, jak to jest by\u0107 ludziem\u2026 – powiedzia\u0142
\nKamil.<\/div>\n
\n–
\nCz\u0142owiekiem m\u0142otku\u2026 – poprawi\u0142a go Marysia.<\/div>\n
\n– Nie
\nprzerywaj. Jak m\u00f3wi\u0119, \u017ce ludziem, to ludziem! Chcia\u0142em po prostu powiedzie\u0107, \u017ce
\nja bym to szybciej zrobi\u0142, bo nie chcia\u0142oby mi si\u0119 tak marzn\u0105c<\/div>\n
\n– Przecie\u017c
\nTy nie marzniesz.<\/div>\n
\n– Ale oni
\nmarzn\u0105. <\/div>\n
\n– Oni nie
\nczuj\u0105 teraz ch\u0142odu, bo my\u015bl\u0105 o sobie. Kochaj\u0105 si\u0119.<\/div>\n
\n– To jak
\njest si\u0119 zakochanym to nie jest zimno?<\/div>\n
\n– Nie
\ndenerwuj mnie prosz\u0119 Ci\u0119, bo strac\u0119 swoj\u0105 anielsk\u0105 cierpliwo\u015b\u0107.<\/div>\n
\n– Oj Mary\u015b,
\ndaj spok\u00f3j, lepiej patrz. Oni s\u0105 lepsi ni\u017c film.<\/div>\n
\n– Zrobimy
\nklimat. Troch\u0119 \u015bwiat\u0142a, troch\u0119 b\u0142yszcz\u0105cego \u015bniegu\u2026 mo\u017ce jakie\u015b Kolendy w tle i
\npadaj\u0105ce \u015bnie\u017cynki? \u2013 ma\u0142e anio\u0142ki chwil\u0119 skupi\u0142y si\u0119 na tym co chcia\u0142y
\nuzyska\u0107. Przyjrza\u0142y si\u0119  swojej robocie
\nzadowolone.<\/div>\n
\n– Dobra, a
\nteraz cicho sied\u017a.<\/div>\n
\n<\/div>\n
\n*<\/div>\n
\n<\/div>\n
\nBy\u0142o
\nnaprawd\u0119 bardzo zimno i pi\u0119knie. Drzewa otulone \u015bniegowym puchem, b\u0142yszcza\u0142y w
\nsztucznym \u015bwietle latarni, tak samo jak zaspy i dachy dom\u00f3w. Wsz\u0119dzie migota\u0142y
\n\u015bwi\u0105teczne lampki. W powietrzu czu\u0107 by\u0142o szcz\u0119\u015bcie. <\/div>\n
\nAsia uzna\u0142a,
\n\u017ce czas si\u0119 zbiera\u0107, bo w ko\u0144cu naprawd\u0119 zamarznie. Zacz\u0119\u0142a wyciera\u0107 nos, nie
\ns\u0142ysz\u0105c krok\u00f3w Antka. Trz\u0119s\u0142a si\u0119 z zimna i emocji. Ch\u0142opak przestraszy\u0142 j\u0105,
\ngdy podszed\u0142  i przytuli\u0142 od ty\u0142u.<\/div>\n
\nAsia szybko
\nprzekr\u0119ci\u0142a si\u0119 w jego stron\u0119. Mia\u0142a zamiar wydosta\u0107 gaz pieprzowy z p\u0142aszcza,
\ngdy ujrza\u0142a jego twarz.<\/div>\n
\n– Ty! Czemu
\nmnie tak nastraszy\u0142e\u015b! \u2013 Dziewczynie raptem kamie\u0144 spad\u0142 z serca na widok
\nukochanego. Nawet si\u0119 szerzej 
\nu\u015bmiechn\u0119\u0142a, gdy mocniej j\u0105 obj\u0105\u0142.<\/div>\n
\n– Anto\u015bku,
\nco Ty tu robisz? Dlaczego nie jeste\u015b w domu?<\/div>\n
\n–  Mog\u0142a\u015b mi odm\u00f3wi\u0107 wypadu w Zaduszki,
\nMiko\u0142ajki i inne takie, ale Wigili\u0119 sp\u0119dza si\u0119 z ukochanymi, nie wiesz o tym? \u2013
\nSpojrza\u0142a na niego smutno.<\/div>\n
\n– Ale\u2026<\/div>\n
\n– Dlaczego
\nmi nie powiedzia\u0142a\u015b? \u2013 wskaza\u0142 na nagrobki. Patrzy\u0142a mu prosto w oczy. Nie
\nmog\u0142a uwierzy\u0107, jak \u0142atwo jej serce ze stanu totalnej rozsypki, podnios\u0142o si\u0119
\nniczym na anielskich skrzyd\u0142ach i bije sobie rado\u015bnie. Wszystko to za spraw\u0105
\nAntka.<\/div>\n
\n– Nie
\nwiedzia\u0142am jak. S\u0142uchaj Antosiu nie mog\u0119 Ci\u0119 przedstawi\u0107 mojej rodzinie, bo
\nwiesz\u2026 oni odeszli i w sumie to nikogo nie mam? \u2013 Pierwszy raz widzia\u0142a \u017ceby
\njej ch\u0142opak p\u0142aka\u0142.<\/div>\n
\n– Masz mnie.
\n\u2013 Powiedzia\u0142 przytulaj\u0105c j\u0105 mocniej.<\/div>\n
\n– Kocham
\nCi\u0119.<\/div>\n
\n– Ja Ciebie
\nte\u017c. Sk\u0105d wiedzia\u0142e\u015b, \u017ce tu jestem?<\/div>\n
\n– Obudzi\u0142
\nsi\u0119 we mnie detektyw. \u2013 u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 delikatnie.<\/div>\n
\n– \u015aledzi\u0142em
\nCi\u0119 <\/div>\n
\n– Och. No
\n\u0142adnie .  Ale\u017c mi si\u0119 ch\u0142opisko trafi\u0142o \u2013
\nuszczypn\u0119\u0142a go delikatnie w policzki i poca\u0142owa\u0142a.<\/div>\n
\n– Wi\u0119c? \u2013
\nspyta\u0142a.<\/div>\n
\n_ Wi\u0119c co ?
\n\u2013 odpowiedzia\u0142 zdezorientowany.<\/div>\n
\n– Chcesz ich
\npozna\u0107 tak? \u2013 Kiwn\u0105 twierdz\u0105co g\u0142ow\u0105, 
\nnie wiedz\u0105c co dziewczyna zrobi. Czu\u0142a si\u0119 dziwnie radosna. Ten zapach
\npomara\u0144czy i mandarynek oraz pojawienie si\u0119 Antka zabi\u0142y w niej b\u00f3l. Czu\u0142a si\u0119
\ntak, jakby rodzina by\u0142a tu\u017c obok na wyci\u0105gni\u0119cie r\u0119ki. Przez chwil\u0119 my\u015bla\u0142a, \u017ce
\ns\u0142ysza\u0142a ich g\u0142osy. My\u015bla\u0142a, \u017ce wariuje, ale wra\u017cenie szybko min\u0119\u0142o.<\/div>\n
\nNa ka\u017cdym
\ngrobie by\u0142o ma\u0142e zdj\u0119cie i cytat. Antek przyjrza\u0142 si\u0119 uwa\u017cniej. Cho\u0107 sytuacja
\nby\u0142a powa\u017cna i smutna, ma\u0142o co nie wybuchn\u0105\u0142 \u015bmiechem.<\/div>\n
\n– Sk\u0105d
\npochodz\u0105 te s\u0142owa?<\/div>\n
\n– To
\nnajlepsze teksty, moim zdaniem oczywi\u015bcie, jakie kiedykolwiek pad\u0142y z ich ust\u2026 <\/div>\n
\n–  Przecie\u017c to\u2026<\/div>\n
\n– Wiem,
\nwiem. Troch\u0119 nieetyczne, ale ja na nich nie patrz\u0119, jak na anielskie duszyczki.
\nTo moja rodzina, kt\u00f3ra lubi\u0142a si\u0119 po\u015bmia\u0107, po\u017cartowa\u0107. Takich mam ich w pami\u0119ci
\ni ka\u017cdy kto tu przychodzi. Dlatego postanowi\u0142am da\u0107 wszystkim ma\u0142\u0105 namiastk\u0119
\ntego co mia\u0142am na co dzie\u0144\u2026 a \u017ce si\u0119 po\u015bmiej\u0105 przy grobie to chyba nic z\u0142ego,
\nskoro po prostu dobrze wspominaj\u0105 zmar\u0142ych?<\/div>\n
\n– Acha.<\/div>\n
\n– No. To m\u00f3j
\ntata, mama, brat Kamil i siostra Marysia. \u2013 przyjrza\u0142 si\u0119 ka\u017cdej fotografii po
\nkolei.<\/div>\n
\n– Cho\u0107
\np\u00f3jdziemy ju\u017c do mieszkania, tylko wiesz u mnie nie jest zbyt \u015bwi\u0105tecznie\u2026<\/div>\n
\n– To nic, u
\nmnie jest. Przygotowa\u0142em si\u0119. \u2013 powiedzia\u0142 z u\u015bmiechem. <\/div>\n
\nPoszli do
\nniego trzymaj\u0105c si\u0119 za r\u0119ce. Gdy przechodzili ko\u0142o drzewa Asia zatrzyma\u0142a si\u0119
\nzdziwiona.<\/div>\n
\n– To ty je
\ntu przynios\u0142e\u015b? \u2013 spyta\u0142a ukochanego patrz\u0105c na koszyk z owocami. Antek  pod\u0105zy\u0142 za jej wzrokiem.<\/div>\n
\n– Nie mam
\npoj\u0119cia sk\u0105d wzi\u0105\u0142  si\u0119 tutaj ten koszyk.<\/div>\n
\n– Prezent od
\nmiko\u0142aja? \u2013 dziewczyna u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119.<\/div>\n
\n– Pewnie
\ntak. Przecie\u017c ca\u0142y czas tu sta\u0142em, tylko duch m\u00f3g\u0142 go, tu zostawi\u0107. \u2013 za\u015bmiali
\nsi\u0119 i rozejrzeli dooko\u0142a. Dziewczyna podesz\u0142a do koszyka. W \u015brodku opr\u00f3cz
\nowoc\u00f3w, znajdowa\u0142y si\u0119 r\u0119kawiczki, kt\u00f3re zgubi\u0142a dawno temu.<\/div>\n
\n– Chyba
\njednak, anio\u0142y, albo duchy istniej\u0105. \u2013 powiedzia\u0142a podnosz\u0105c kosz.<\/div>\n
\n-Hm?<\/div>\n
\n– Te
\nr\u0119kawiczki, par\u0119 lat temu zakosi\u0142 mi m\u00f3j m\u0142odszy brat. Wkurzy\u0142 si\u0119 na mnie i
\ngdzie\u015b schowa\u0142. Nie mog\u0142am ich znale\u017a\u0107. Teraz chyba je zwraca. \u2013 Dziewczyna
\nspojrza\u0142a w stron\u0119 grobu.<\/div>\n
\n– Dzi\u0119ki Wam bardzo –<\/i> 
\npomy\u015bla\u0142a.<\/div>\n
\nW  mieszkaniu podzielili si\u0119 op\u0142atkiem,
\nrozmawiali przez telefon z mam\u0105 Antka, kt\u00f3ra suszy\u0142a im g\u0142ow\u0119, \u017ce nie przybyli
\ndo nich na Wigili\u0119. Gdy opowiedzieli jej dlaczego nie mogli dotrze\u0107, pop\u0142aka\u0142a
\nsi\u0119 bidulka i rozkaza\u0142a przyby\u0107 na jutrzejszy \u015bwi\u0105teczny obiad, inaczej
\nwydziedziczy syna. Przerazili si\u0119 niena\u017carty.<\/div>\n
\n Uznali, \u017ce zrobi\u0105 jej ma\u0142y prezent. Do
\nrodzinnego domu ch\u0142opaka doje\u017cd\u017ca\u0142o si\u0119 w p\u00f3\u0142torej godziny. Wsiedli wi\u0119c do
\nsamochodu i wyruszyli. Asia po raz pierwszy od dw\u00f3ch lat by\u0142a w pe\u0142ni szcz\u0119\u015bliwa.<\/div>\n
\n*<\/div>\n
\nWigili\u0119 u
\nrodziny Anto\u015bka obserwowa\u0142o czterech anio\u0142\u00f3w oraz jeden B\u00f3g \u2013 za to
\nWszechmocny.<\/div>\n
\n– To wcale
\nnie jest m\u00f3j najlepszy tekst. Naprawd\u0119, co ta A\u015bka ma w g\u0142owie \u2013 powiedzia\u0142
\nKamil.<\/div>\n
\n– Wa\u017cne, \u017ce
\nw ko\u0144cu jest szcz\u0119\u015bliwa.  \u2013 powiedzia\u0142a
\njego mama, patrz\u0105c na sw\u0105 \u017cyw\u0105 c\u00f3rk\u0119 bawi\u0105c\u0105 si\u0119 z ma\u0142ymi dzie\u0107mi i
\nodpowiadaj\u0105c\u0105 na pytania swojej przysz\u0142ej te\u015bciowej. Wszyscy byli u\u015bmiechni\u0119ci
\ni szcz\u0119\u015bliwi.<\/div>\n
\nKamil
\npr\u00f3bowa\u0142 si\u0142\u0105 woli ulepi\u0107 \u015bnie\u017ck\u0119 i obrzuci\u0107 j\u0105 Marysi\u0119. Jedyne co mu z tego
\nprzysz\u0142o to ja\u015bniejsza aura spowodowana wysi\u0142kiem.<\/div>\n
\n– Dobrze si\u0119
\nspisali\u015bcie. Kamil pomys\u0142 z pomara\u0144czami i mandarynkami by\u0142 fantastyczny, cho\u0107
\nlekko ryzykowny.<\/div>\n
\n-Pomys\u0142?! Jaki pomys\u0142?! On to zrobi\u0142 z ob\u017carstwa! \u2013 krzykn\u0119\u0142a
\nsiostra ch\u0142opca.<\/div>\n
\n– Oj nie
\nsm\u0105d\u017a ju\u017c. To jak z tymi skrzyd\u0142ami? Zbielej\u0105?<\/div>\n
\n– Zbielej\u0105,
\noczywi\u015bcie. Wszyscy przechodzicie na najwy\u017cszy stopie\u0144 wtajemniczenia, czyli
\nju\u017c nie musicie by\u0107 wysy\u0142ania Ziemi\u0119. <\/div>\n
\nWszyscy
\nj\u0119kn\u0119li niezadowoleni.<\/div>\n
\n– Tak wcale?
\nNigdy? \u2013 spyta\u0142 tata. Ka\u017cde z nich chcia\u0142o od czasu do czasu odwiedza\u0107 A\u015bk\u0119.<\/div>\n
\n– Zobaczymy
\nco da si\u0119 zrobi\u0107. Dobra, ja lec\u0119 obdarowa\u0107 zwierz\u0119ta ludzkim g\u0142osem. Je\u015bli
\nchcecie do p\u00f3\u0142nocy mo\u017cecie tutaj siedzie\u0107, potem jazda do Nieba i plasterkowe
\n\u015bpiewy. Mo\u017cecie troch\u0119 pobawi\u0107 si\u0119 w ludzi, ale jak kto\u015b was zobaczy to si\u0119 pogniewamy.<\/div>\n
\n– Co to
\nznaczy pobawi\u0107 w ludzi? \u2013spyta\u0142 Kamil<\/div>\n
\n– widzisz t\u0105
\nzasp\u0119?<\/div>\n
\n– Tak.<\/div>\n
\nB\u00f3g popchn\u0105\u0142
\ngo we wskazan\u0105 zasp\u0119. Ch\u0142opak poczu\u0142 zimno. R\u0119ce mia\u0142 ca\u0142e mokre, a na nich
\nr\u0119kawiczki.<\/div>\n
\n– Mi\u0142ej
\nzabawy. \u2013 powiedzia\u0142 Najwy\u017cszy i znik\u0142.<\/div>\n
\n<\/div>\n
\nWszyscy
\nzostali do okre\u015blonej przez Boga godziny, \u017cegnaj\u0105c si\u0119 z siostr\u0105 i c\u00f3rk\u0105,
\nnapawaj\u0105c si\u0119 jej szcz\u0119\u015bciem i bij\u0105c \u015bnie\u017ckami.<\/div>\n
\nPotem
\nkol\u0119dowali, a ludzie wraz z nimi:<\/div>\n
\n\u201eDzisiaj w
\nBetlejem, Dzisiaj w Betlejem<\/div>\n
\nWeso\u0142a
\nnowina\u2026\u201d<\/div>\n

<\/i><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Z racji tego, \u017ce nie mia\u0142am zbytnio czasu na pisanie recenzji prezentuj\u0119 Wam kolejn\u0105 prac\u0119 konkursow\u0105. Osobie, kt\u00f3ra napisa\u0142a opowiadanie, a Wam \u017cycz\u0119 mi\u0142ego czytania i wierze, \u017ce tekst si\u0119 spodoba \ud83d\ude09 *** \u201eGrobowe \u015awi\u0119ta\u201d – Musicie wr\u00f3ci\u0107 i pozbiera\u0107 j\u0105 do kupy. Nikt nie b\u0119dzie mi si\u0119 smuci\u0142 w Bo\u017ce Narodzenie. \u2013 orzek\u0142 Najwy\u017cszy. […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[10,47],"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/879"}],"collection":[{"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=879"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/879\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2380,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/879\/revisions\/2380"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=879"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=879"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=879"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}