{"id":798,"date":"2013-06-09T09:53:00","date_gmt":"2013-06-09T09:53:00","guid":{"rendered":"http:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/2013\/06\/09\/najtrudniejszy-pierwszy-krok-zani\/"},"modified":"2018-10-07T00:32:21","modified_gmt":"2018-10-07T00:32:21","slug":"najtrudniejszy-pierwszy-krok-zani","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/2013\/06\/09\/najtrudniejszy-pierwszy-krok-zani\/","title":{"rendered":"\u201eNajtrudniejszy pierwszy krok, zanim innych zrobisz sto\u2026\u201d*"},"content":{"rendered":"
\n            \u201e\u017beby mi\u0142o\u015bci\u0105 \u017cy\u0107, to si\u0142\u0119 trzeba mie\u0107.\u201d**<\/b><\/i><\/div>\n
\n<\/div>\n
\n<\/a>            <\/i><\/b>Gdy w \u017cyciu
\ncz\u0142owieka zdarza si\u0119 tragedia, kt\u00f3ra odbiera mu ch\u0119\u0107 istnienia potrzebny jest
\nczas. Czas by uleczy\u0107 rany i zacz\u0105\u0107 \u017cy\u0107 na nowo, czas by nauczy\u0107 si\u0119 \u017cy\u0107 ze
\nstrat\u0105, kt\u00f3ra go dopad\u0142a, z pustk\u0105 w sercu. Z tym czasem jest tak, \u017ce nie ma
\nokre\u015blonego terminu, w kt\u00f3rym zamknie si\u0119 \u017cal i rozpacz, a po jego up\u0142ywie
\nzacznie si\u0119 \u017cy\u0107 jakby nic si\u0119 nie sta\u0142o. Ka\u017cdy prze\u017cywa rozpacz po utracie po
\nswojemu i to od niego zale\u017cy ile b\u0119dzie potrzebowa\u0142 chwil na pogodzenie si\u0119 z
\ntym co si\u0119 sta\u0142o. Nie wa\u017cne jest jednak jak d\u0142ugo to trwa, ale czy jest
\nskuteczne, czy na ko\u0144cu tej mozolnej i okrutnej drogi odnajdzie si\u0119 sens
\ndalszego \u017cycia\u2026<\/i><\/div>\n
\n<\/div>\n
\n            \u017bycie
\nHani jest nadal pe\u0142ne komplikacji. Ca\u0142y czas zmaga si\u0119 z przesz\u0142o\u015bci\u0105, kt\u00f3ra
\nnie pozwala jej dalej normalnie \u017cy\u0107. Boi si\u0119 wspomnie\u0144, ale czuje, \u017ce dop\u00f3ki
\nsi\u0119 z nimi nie upora nie b\u0119dzie mia\u0142a szansy na nowe \u017cycie z Miko\u0142ajem, kt\u00f3ry
\nmimo ci\u0105g\u0142ej walki z obawami Hani dzielnie stoi u jej boku i udowadnia mi\u0142o\u015b\u0107.
\nWie, \u017ce jego zadanie jest utrudnione, ale wie te\u017c, \u017ce warto. Tylko czy jego
\ndeterminacja wystarczy? Tym bardziej, \u017ce coraz bli\u017cej \u015blub Dominiki, a Hanka
\nbierze czynny udzia\u0142 w przygotowaniach do niego i czuje, \u017ce zalewaj\u0105 j\u0105
\nwspomnienia, kt\u00f3re do tej pory spycha\u0142a na sam koniec umys\u0142u. Nie wie czy
\npodo\u0142a temu co j\u0105 czeka, ale wie, \u017ce bez tego nie b\u0119dzie mog\u0142a u\u0142o\u017cy\u0107 sobie
\n\u017cycia na nowo. Czy pierwszy, tak trudny krok do szcz\u0119\u015bcia zosta\u0142 postawiony we
\nw\u0142a\u015bciwym czasie? Czy tajemnice, kt\u00f3re odkry\u0142a nie za\u0142ami\u0105 jej na nowo?<\/i><\/div>\n
\n<\/div>\n
\n            Anna
\nFicner-Ogonowska zadebiutowa\u0142a na rynku wydawniczym swoj\u0105 pierwsz\u0105 powie\u015bci\u0105
\n(\u201eAlibi na szcz\u0119\u015bcie\u201d) w ubieg\u0142ym roku i z miejsca podbi\u0142a moje serce. Okaza\u0142o
\nsi\u0119 bowiem, \u017ce ksi\u0105\u017cka, kt\u00f3rej si\u0119 obawia\u0142am ze wzgl\u0119du na temat jak i gabaryty
\nokaza\u0142a si\u0119 by\u0107 jak narkotyk, kt\u00f3ry uzale\u017cnia. Przepad\u0142am z ni\u0105 na kilka dni i
\nd\u0142ugo po jej przeczytaniu nie mog\u0142am o niej zapomnie\u0107, w\u0142a\u015bciwie to nadal
\ndobrze j\u0105 pami\u0119tam. Czy tak samo oka\u017ce si\u0119 w przypadku kontynuacji los\u00f3w Hani i
\njej bliskich?<\/i><\/div>\n
\n<\/div>\n
\n            Jak
\ndzi\u015b pami\u0119tam sw\u00f3j zachwyt nad tym jak autorka przedstawi\u0142a losy g\u0142\u00f3wnej
\nbohaterki. Pisz\u0105c o mi\u0142o\u015bci, i wszystkim co z tym uczuciem zwi\u0105zane, zar\u00f3wno
\ndobrego jak i z\u0142ego, zrobi\u0142a to zwyczajnie, \u017cyciowo, bez jakich\u015b wielkich i
\nnag\u0142ych zmian. Ukaza\u0142a ca\u0142y proces godzenia si\u0119 z losem po tym jak ten odebra\u0142
\nnajbli\u017cszych. Tego b\u00f3lu i rozpaczy nie da si\u0119 ogarn\u0105\u0107, opisa\u0107 i zamkn\u0105\u0107 w kilku
\nzdaniach. Nie da si\u0119 nagle przej\u015b\u0107 z jednego \u017cycia, w drugie. W gruncie rzeczy
\nnie powinno si\u0119 tego robi\u0107, nale\u017cy nauczy\u0107 si\u0119 \u017cy\u0107 z tym co by\u0142o i pami\u0119ta\u0107 te
\ndobre chwile. I w\u0142a\u015bnie to, w dalszym ci\u0105gu, 
\npr\u00f3buje przekaza\u0107 swoim czytelnikom autorka. W kontynuacji wszystko
\ntoczy si\u0119 swoim rytmem, ma okre\u015blony czas i miejsce. Zaczyna si\u0119 troch\u0119 wi\u0119cej
\ndzia\u0107 przez odkryte tajemnice, kt\u00f3re burz\u0105 zbudowany obraz i chwiej\u0105 pewno\u015b\u0107,
\nkt\u00f3r\u0105 do tej pory bohaterka posiada\u0142a. Ale opr\u00f3cz tego u\u015bwiadamia, \u017ce nie ma
\ncz\u0142owieka bez winy, \u017ce warto pozna\u0107 wszystkie fakty, a nie m\u0119czy\u0107 si\u0119
\ndomys\u0142ami. Anna Ficner-Ogonowska porusza temat trudny do opisania, do
\nprzekazania czytelnikowi w taki spos\u00f3b by dotar\u0142 on do serca, ale okazuje si\u0119,
\n\u017ce robi to po mistrzowsku. Stworzy\u0142a fabu\u0142\u0119, kt\u00f3ra jest bardzo dobrze
\nskonstruowana, rzetelne opisy miejsc, wydarze\u0144 oraz emocji, akcja, kt\u00f3ra tym
\nrazem przyspieszy\u0142a i jest troch\u0119 bardziej zawi\u0142a. Wszystko to jest zgrane i
\nprzemy\u015blane, dzi\u0119ki czemu ksi\u0105\u017ck\u0119 si\u0119 poch\u0142ania w zastraszaj\u0105cym tempie. <\/i><\/div>\n
\n<\/div>\n
\n            Z
\nwielk\u0105 rado\u015bci\u0105 ponownie spotka\u0142am si\u0119 z bohaterami ksi\u0105\u017cki, znanymi mi ju\u017c z
\npoprzedniej cz\u0119\u015bci. Hanka okaza\u0142a si\u0119 by\u0107 mniej irytuj\u0105ca, a mo\u017ce to ja
\nzacz\u0119\u0142am j\u0105 lepiej rozumie\u0107. Zrobi\u0142a du\u017ce post\u0119py w swoim \u017cyciu, ale jeszcze
\nd\u0142uga droga przed ni\u0105. Jest inna, silniejsza i pewniejsza. Dominika przesz\u0142a
\nwielk\u0105 przemian\u0119 przez zmiany jakie zasz\u0142y z kolei w jej \u017cyciu, ale nadal jest
\nniezast\u0105pion\u0105 przyjaci\u00f3\u0142k\u0105, kt\u00f3ra potrafi by\u0107 stanowcza, a nawet wredna gdy
\nmusi, ale skrzywdzi\u0107 nikomu Hanki nie da. Najbardziej jednak ucieszy\u0142am si\u0119, \u017ce
\ni tym razem nie zabrak\u0142o pani Irenki, jej przenikliwego wzroku oraz prostej,
\nbior\u0105cej si\u0119 z prze\u017cytych lat, m\u0105dro\u015bci. Ciep\u0142a, serdeczna, zawsze gotowa
\nwys\u0142ucha\u0107, poradzi\u0107, a czasem pomilcze\u0107 gdy tego si\u0119 akurat potrzebuje.
\nSpodoba\u0142o mi si\u0119 r\u00f3wnie\u017c, \u017ce Miko\u0142aj sta\u0142 si\u0119 bardziej stanowczy i pewny tego
\nco widzi. Og\u00f3lnie m\u00f3wi\u0105c bohaterowie s\u0105 dopracowani, pe\u0142ni \u017cycia. Byli tacy
\nrealni i dzi\u0119ki temu nie mia\u0142am najmniejszego problemu z \u017cyciem si\u0119 z nimi.<\/i><\/div>\n
\n<\/div>\n
\n            Mam
\nproblem z opisaniem tego co czuj\u0119 po przeczytaniu tej\u017ce powie\u015bci, mam trudny do
\nuporz\u0105dkowania i ubrania w s\u0142owa m\u0119tlik w g\u0142owie. Historia Hani, cho\u0107 tak
\nstraszna, wci\u0105gn\u0119\u0142a mnie bez reszty i nie by\u0142o mowy o przerwaniu jej cho\u0107by na
\nchwil\u0119. Musia\u0142am jak najszybciej dowiedzie\u0107 si\u0119 co b\u0119dzie dalej, jak potoczy
\nsi\u0119 \u017cycie jej i jej bliskich. Zosta\u0142am oczarowana j\u0119zykiem jakim pos\u0142uguje si\u0119
\nAnna Ficner-Ogonowska, ma\u0142o kto potrafi pisa\u0107 tak pi\u0119knie o mi\u0142o\u015bci jak ona.
\nPoruszy\u0142a mnie do g\u0142\u0119bi, wzbudzi\u0142a mas\u0119 emocji. \u015amia\u0142am si\u0119, denerwowa\u0142am,
\nnawet uroni\u0142am kilka \u0142ez. Uwielbiam gdy ksi\u0105\u017cka targa moimi odczuciami, a ta
\nw\u0142a\u015bnie tak zrobi\u0142a. Wczu\u0142am si\u0119 w czytan\u0105 histori\u0119 i prze\u017cywa\u0142am wszystko wraz
\nz bohaterami. To perfekcyjne studium cz\u0142owieka po krzywdzie jaka go spotka\u0142a,
\nemocje nim targaj\u0105ce zosta\u0142y roz\u0142o\u017cone na czynniki pierwsze, ale trzeba
\npami\u0119ta\u0107, \u017ce ka\u017cdy prze\u017cywa to na sw\u00f3j indywidualny spos\u00f3b. Niecierpliwie
\nwyczekuj\u0119 momentu gdy dostan\u0119 w swoje \u0142apki kontynuacj\u0119 los\u00f3w Hani. Wci\u0105\u017c mi
\nma\u0142o przebojowo\u015bci Dominiki, ciep\u0142a pani Irenki, i tych pe\u0142nych uczu\u0107 oczu
\nMiko\u0142aja. Licz\u0119 na to, \u017ce do Hani u\u015bmiechnie si\u0119 wreszcie los i wynagrodzi te
\nlata dwa lata cierpienia.<\/i><\/div>\n
\n<\/div>\n
\n            Ksi\u0105\u017cek
\no mi\u0142o\u015bci jest mn\u00f3stwo, ale tylko nieliczne s\u0105 tak dobre by zapad\u0142y na d\u0142u\u017cej w
\npami\u0119\u0107. Ksi\u0105\u017cki Anny Ficner-Ogonowskiej bez w\u0105tpienia nale\u017c\u0105 do tej grypy
\npowie\u015bci, kt\u00f3re b\u0119d\u0119 poleca\u0142a komu tylko mog\u0119. Pi\u0119knie opisane emocje, zgrabnie
\nskonstruowana fabu\u0142a, bohaterowie jakby wzi\u0119ci z \u017cycia i mn\u00f3stwo emocji, kt\u00f3re
\nnie opadn\u0105 przez d\u0142ugi, d\u0142ugi czas. Droga Autorko, pisz jak najcz\u0119\u015bciej, ka\u017cd\u0105 now\u0105 powie\u015b\u0107 b\u0119d\u0119 bra\u0142a w ciemno.<\/i><\/div>\n
\n<\/div>\n
\n<\/a><\/div>\n
\n<\/div>\n
\n<\/div>\n
\n*fragment piosenki Anny Jantar \u201eNajtrudniejszy
\npierwszy krok\u201d (jako\u015b tak ca\u0142y czas kr\u0105\u017cy mi po g\u0142owie od momentu gdy zacz\u0119\u0142am
\nczyta\u0107 t\u0119 ksi\u0105\u017ck\u0119)<\/i><\/div>\n
\n** cytat pochodzi z \u201eKrok do
\nszcz\u0119\u015bcia\u201d A. Ficner-Ogonowska<\/i><\/div>\n
\nAutor: <\/i><\/b>Anna
\nFicner-Ogonowska<\/i><\/div>\n
\nTytu\u0142: <\/i><\/b>Krok do
\nszcz\u0119\u015bcia<\/i><\/div>\n
\nWydawnictwo: <\/i><\/b>Znak<\/i><\/div>\n
\nRok wydania: <\/i><\/b>5 wrze\u015bnia
\n2012<\/i><\/div>\n
\nLiczba stron: <\/i><\/b>416<\/i><\/div>\n
\n<\/div>\n
\n\u2026
\nna szcz\u0119\u015bcie:<\/i><\/b><\/div>\n
\nAlibi na szcz\u0119\u015bcie<\/a> | Krok do szcz\u0119\u015bcia <\/b>| Zgoda na szcz\u0119\u015bcie<\/i><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

            \u201e\u017beby mi\u0142o\u015bci\u0105 \u017cy\u0107, to si\u0142\u0119 trzeba mie\u0107.\u201d**             Gdy w \u017cyciu cz\u0142owieka zdarza si\u0119 tragedia, kt\u00f3ra odbiera mu ch\u0119\u0107 istnienia potrzebny jest czas. Czas by uleczy\u0107 rany i zacz\u0105\u0107 \u017cy\u0107 na nowo, czas by nauczy\u0107 si\u0119 \u017cy\u0107 ze strat\u0105, kt\u00f3ra go dopad\u0142a, z pustk\u0105 w sercu. Z tym czasem jest tak, \u017ce nie ma […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[20,689,450,380,622,595,596,653,690,171],"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/798"}],"collection":[{"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=798"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/798\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2299,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/798\/revisions\/2299"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=798"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=798"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=798"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}