{"id":705,"date":"2013-11-08T16:06:00","date_gmt":"2013-11-08T16:06:00","guid":{"rendered":"http:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/2013\/11\/08\/widziec-syszac\/"},"modified":"2018-10-07T00:37:15","modified_gmt":"2018-10-07T00:37:15","slug":"widziec-syszac","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/2013\/11\/08\/widziec-syszac\/","title":{"rendered":"Widzie\u0107 s\u0142ysz\u0105c"},"content":{"rendered":"
\n            \u201ePowinienem tu zdementowa\u0107 pog\u0142oski, \u017ce
\nniewidomi s\u0142ysz\u0105 wi\u0119cej. To nieprawda. My po prostu s\u0142yszymy inaczej, szukamy
\ns\u0142uchem innych informacji ni\u017c ludzie, kt\u00f3rzy widz\u0105. Wy\u0142apujemy d\u017awi\u0119ki pasuj\u0105ce
\ndo obraz\u00f3w, kt\u00f3re spodziewaliby\u015bmy si\u0119 zobaczy\u0107, takie jak u\u015bmiech sugerowany
\nprzez ton g\u0142osu albo usta pe\u0142ne suchych li\u015bci zebranych na placu zabaw przez
\nkilkulatka, m\u00f3wi\u0105cego teraz w szczeg\u00f3lny, zduszony spos\u00f3b. Niewidomi s\u0142uchaj\u0105
\ntak, jak widz\u0105cy patrz\u0105. Szkoda, \u017ce obrazy nie zawsze s\u0105 wyra\u017anie s\u0142yszalne.\u201d*<\/b><\/i><\/div>\n
\n<\/div>\n
\n            Zrobimy
\nma\u0142y eksperyment? Zas\u0142o\u0144cie sobie oczy na jeden dzie\u0144, nie na czas przej\u015bcia z
\npokoju do kuchni, bo to zbyt  proste, ale
\nna pe\u0142ne dwadzie\u015bcia cztery godziny. I pr\u00f3bujcie tak prze\u017cy\u0107 t\u0105 jedn\u0105 dob\u0119, bez
\nwzroku, r\u00f3bcie wszystko co mieli\u015bcie w planach lub co zawsze robicie. Ju\u017c samo
\nwyobra\u017canie sobie tego jest trudne, prawda? Jak normalnie funkcjonowa\u0107 bez
\nwzroku? Okazuje si\u0119, \u017ce mo\u017cna\u2026<\/i><\/div>\n
\n<\/div>\n
\n<\/a>            Ryan
\nKnighton choruje na retinopati\u0119 barwnikow\u0105 (spowodowan\u0105 \u201espontaniczn\u0105 mutacj\u0105).
\nOd tego czasu choroba sobie tylko znanymi fazami odbiera mu wzrok. Obecnie
\nwidzi tylko zarys postaci lub rzeczy, a czasem, jak mu si\u0119 uda, zobaczy
\nfragment tego na co lub kogo patrzy. Nie trwa to jednak zbyt d\u0142ugo. Na
\nszcz\u0119\u015bcie mimo post\u0119puj\u0105cej choroby nie zrezygnowa\u0142 z normalnego \u017cycia: wyk\u0142ada
\nna uczelni, ma \u017con\u0119. Do pe\u0142ni rodziny brakuje im tylko dziecka, o kt\u00f3re po
\njakim\u015b czasie zaczynaj\u0105 si\u0119 stara\u0107. Ryan postanawia opisa\u0107 to jak przygotowywa\u0142
\nsi\u0119 do roli ojca i jak jego choroba wp\u0142yn\u0119\u0142a na to co ju\u017c bez niej i tak jest
\ntrudne na pocz\u0105tku.<\/i><\/div>\n
\n<\/div>\n
\n            Seria
\nZbli\u017cenia ma to do siebie, \u017ce ksi\u0105\u017cki wchodz\u0105ce w jej sk\u0142ad mo\u017cna czyta\u0107
\nkolejno\u015bci, kt\u00f3ra pasuje potencjalnemu odbiorcy. Ka\u017cda ksi\u0105\u017cka to inna
\nhistoria, inne problemy i inni ludzie. Poruszane w niej tematy s\u0105 trudne,  czasem kontrowersyjne, zawsze poruszaj\u0105ce
\nserca i zmuszaj\u0105ce do przemy\u015ble\u0144. Czy tak samo by\u0142o z \u201eZapiskami niewidomego
\ntaty\u201d?<\/i><\/div>\n
\n<\/div>\n
\n            Ryan
\nKingston w ksi\u0105\u017cce przedstawia swoje zapiski z okresu starania si\u0119 o dziecko i czasu
\nkiedy ju\u017c si\u0119 pojawi\u0142o. Zawar\u0142 w nich swoje przemy\u015blenia, troski i obawy. Pisze
\no tym co go dr\u0119czy, o swojej \u015blepocie, kt\u00f3ra nie pozwala zobaczy\u0107 mu c\u00f3reczki i
\nopiekowa\u0107 si\u0119 ni\u0105 tak jak by chcia\u0142. I nie jest to spos\u00f3b na u\u017calanie si\u0119 nad
\nsob\u0105 czy pr\u00f3ba zwr\u00f3cenia na siebie uwagi, po prostu opisuje wszystko takim
\njakim jest. Nie koloryzuje i nie ubarwia. Wie, \u017ce jego choroba jest
\nutrudnieniem, \u017ce sam potrzebuje czasem pomocy, \u017ce wi\u0119kszo\u015b\u0107 spraw jest na
\ng\u0142owie Tracy. Nie zgrywa kogo\u015b kim nie jest. Gdy na \u015bwiat przychodzi Tess
\nwszystko si\u0119 zmienia i on jest tego \u015bwiadom. Jest \u015bwiadom tego, \u017ce Tracy (\u017cona)
\nb\u0119dzie mia\u0142a wi\u0119cej obowi\u0105zk\u00f3w, wie, \u017ce oboje b\u0119d\u0105 musieli wyrobi\u0107 sobie nowy
\nrytm dnia, nauczy\u0107 opieki nad dzieckiem, kt\u00f3ra pocz\u0105tkowo nawet i bez jego
\nchoroby jest trudna. <\/i><\/div>\n
\n<\/div>\n
\n<\/div>\n
\n            \u201eZapiski
\nniewidomego taty\u201d czyta si\u0119 bardzo szybko i przyjemnie. Historia trafia do
\nserca i pozostaje tam. Nigdy nie zastanawia\u0142am si\u0119 nad tym jak to jest by\u0107
\nniewidomym, jak funkcjonowa\u0107. A w tej ksi\u0105\u017cce dosta\u0142am fragment \u017cycia
\ncz\u0142owieka, kt\u00f3ry za pomoc\u0105 s\u0142uchu i dotyku musia\u0142 nauczy\u0107 si\u0119 opieki nad
\nw\u0142asnym dzieckiem. I szczerze powiem, \u017ce trudno mi to sobie wyobrazi\u0107. Ten kto
\nwidzi boi si\u0119, \u017ce dziecko co\u015b sobie zrobi, a co musi czu\u0107 osoba niewidoma?
\nPodoba mi si\u0119 w tej ksi\u0105\u017cce to, \u017ce wszystko jest takie prawdziwe i nie
\nwyolbrzymione przesadnie. Jak to w \u017cyciu bywa los k\u0142adzie  k\u0142ody pod nogi i trzeba je przej\u015b\u0107, albo
\np\u00f3j\u015b\u0107 na kompromis. Takie jest w\u0142a\u015bnie \u017cycie Ryana. Pe\u0142ne przeszk\u00f3d,
\nkompromis\u00f3w, ale i rado\u015bci oraz mi\u0142o\u015bci. Wszystko to opisuje prostym j\u0119zykiem, okraszonym
\ntrafnymi spostrze\u017ceniami, nutk\u0105 humoru oraz ci\u0119tymi ripostami. Wzrusza\u0142am si\u0119,
\n\u015bmia\u0142am i denerwowa\u0142am.<\/i><\/div>\n
\n<\/div>\n
\n            Ksi\u0105\u017cka
\nta to swoisty przekaz tego, \u017ce je\u015bli naprawd\u0119 czego\u015b si\u0119 chce nic nie jest w
\nstanie przeszkodzi\u0107 w zdobyciu tego. Ryan udowodni\u0142, \u017ce mimo utraty wzroku wraz
\nz \u017con\u0105 mog\u0105 mie\u0107 upragnione dziecko i poprzez metod\u0119 pr\u00f3b nauczy\u0107 si\u0119
\nwychowywa\u0107 je. Ksi\u0105\u017cka jest bardzo dobra i nie przeszkadza\u0142oby mi je\u015bli by\u0142aby
\nwi\u0119kszych gabaryt\u00f3w. <\/i><\/div>\n
\n<\/div>\n
\n*cytat pochodzi z ksi\u0105\u017cki<\/i><\/div>\n
\nAutor: <\/i><\/b>Ryan Knighton<\/i><\/div>\n
\nTytu\u0142: <\/i><\/b>Zapiski
\nniewidomego taty<\/i><\/div>\n
\nWydawnictwo: <\/i><\/b>Nasza
\nKsi\u0119garnia<\/i><\/div>\n
\nRok wydania: <\/i><\/b>18 maja 2011<\/i><\/div>\n
\nLiczba stron: <\/i><\/b>288<\/i><\/div>\n
\n<\/div>\n
\nZbli\u017cenia:<\/u><\/i><\/div>\n
\nZanim
\numr\u0119<\/a> | Dieta (nie) \u017cycia | Niewdzi\u0119czna
\npami\u0119\u0107<\/a> | Milczenie | Dziecko z chmur | Droga pod wiatr | Opowie\u015b\u0107 ojca.
\nPrzez mongolskie stepy w poszukiwaniu cudu | Domowy poradnik umierania | Szczeniak.
\nJak labrador ocali\u0142 ch\u0142opca z ADHD | D\u0142o\u0144<\/a>
\n| Dwa
\nwybory<\/a> | Najgorsza rzecz jak\u0105 zrobi\u0142a | Zapiski niewidomego taty<\/b> | Nienawi\u015b\u0107 | U\u017cywane
\nserca<\/a> | <\/b>Notatki samob\u00f3jcy<\/a><\/i><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

            \u201ePowinienem tu zdementowa\u0107 pog\u0142oski, \u017ce niewidomi s\u0142ysz\u0105 wi\u0119cej. To nieprawda. My po prostu s\u0142yszymy inaczej, szukamy s\u0142uchem innych informacji ni\u017c ludzie, kt\u00f3rzy widz\u0105. Wy\u0142apujemy d\u017awi\u0119ki pasuj\u0105ce do obraz\u00f3w, kt\u00f3re spodziewaliby\u015bmy si\u0119 zobaczy\u0107, takie jak u\u015bmiech sugerowany przez ton g\u0142osu albo usta pe\u0142ne suchych li\u015bci zebranych na placu zabaw przez kilkulatka, m\u00f3wi\u0105cego teraz w szczeg\u00f3lny, […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1,5,4],"tags":[31,531,378,119,328,695,696,415,697],"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/705"}],"collection":[{"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=705"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/705\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2206,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/705\/revisions\/2206"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=705"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=705"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=705"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}