{"id":680,"date":"2013-12-08T20:15:00","date_gmt":"2013-12-08T20:15:00","guid":{"rendered":"http:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/2013\/12\/08\/fragment-hugh-howey-silos\/"},"modified":"2018-10-07T00:31:51","modified_gmt":"2018-10-07T00:31:51","slug":"fragment-hugh-howey-silos","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/2013\/12\/08\/fragment-hugh-howey-silos\/","title":{"rendered":"Fragment: Hugh Howey \u2013 Silos"},"content":{"rendered":"
\n<\/a><\/div>\n
\nPar\u0119 dni temu wspomina\u0142am o premierze tej\u017ce ksi\u0105\u017cki, a dzi\u015b mam dla was jej fragment. \ud83d\ude09<\/i><\/div>\n
\n<\/div>\n
\n<\/i><\/div>\n
\n<\/p>\n

<\/i><\/div>\n

\nPolska premiera \u2013 5.12.2013<\/b><\/i><\/div>\n

  <\/i><\/p>\n

\n<\/div>\n
\n<\/div>\n
\n         Mija\u0142y kolejne godziny, a Allison wci\u0105\u017c
\nnie chcia\u0142a si\u0119 odezwa\u0107 \u2013 to zachowanie te\u017c narobi\u0142o niez\u0142ego zamieszania w
\nsilosie. Holston przez ca\u0142y dzie\u0144 p\u0142aka\u0142 za kratami, m\u00f3zg mu p\u0142on\u0105\u0142 z rozpaczy
\ni niedowierzania To wydarzy\u0142o si\u0119 w jednej chwili, niszcz\u0105c wszystko, co zna\u0142.
\nPr\u00f3bowa\u0142 skupi\u0107 si\u0119 na tym, co zrobi\u0142a Allison, gdy ona tymczasem siedzia\u0142a
\nspokojnie w celi, wpatruj\u0105c si\u0119 w pos\u0119pny krajobraz. Na pierwszy rzut oka
\nwydawa\u0142a si\u0119 zadowolona z uzyskania statusu czy\u015bciciela.<\/div>\n
\n         Dopiero po zmroku po raz pierwszy si\u0119
\nodezwa\u0142a, wcze\u015bniej odm\u00f3wiwszy ostatniego posi\u0142ku. W ko\u0144cu technicy sko\u0144czyli
\nprzygotowania wewn\u0105trz \u015bluzy, zamkn\u0119li \u017c\u00f3\u0142te drzwi i udali si\u0119 na spoczynek,
\nkt\u00f3ry tak naprawd\u0119 m\u00f3g\u0142 wcale nie nadej\u015b\u0107. Odezwa\u0142a si\u0119 nied\u0142ugo po tym, jak
\nzast\u0119pca Holstona opu\u015bci\u0142 posterunek, dwukrotnie klepi\u0105c go po ramieniu.
\nZdawa\u0142o si\u0119 \u017ce od tamtej chwili min\u0119\u0142o ju\u017c wiele godzin, i gdy Holston niemal
\nju\u017c traci\u0142 przytomno\u015b\u0107,  zm\u0119czony \u0142kaniem
\ni ochryp\u0142ymi b\u0142aganiami, d\u0142ugo po tym jak zamglone s\u0142o\u0144ce znikn\u0119\u0142o za
\nwzg\u00f3rzami, widocznymi ze sto\u0142\u00f3wki i holu \u2013 wzg\u00f3rzami, za kt\u00f3rymi kry\u0142a si\u0119
\nreszta odleg\u0142ego, obr\u00f3conego w ruin\u0119 miasta \u2013 w p\u00f3\u0142mroku celi Allison
\nwyszepta\u0142a co\u015b niemal nies\u0142yszalnego: To nie jest prawdziwe.<\/div>\n
\n         A przynajmniej Holstonowi wydawa\u0142o si\u0119,
\n\u017ce te w\u0142a\u015bnie s\u0142owa us\u0142ysza\u0142. Poruszy\u0142 si\u0119 nerwowo.<\/div>\n
\n         \u2013 Skarbie? \u2013 \u015acisn\u0105\u0142 kraty i podni\u00f3s\u0142
\nsi\u0119 z kolan. \u2013 Kochanie? \u2013 wyszepta\u0142, \u015bcieraj\u0105c zaschni\u0119te \u0142zy z policzk\u00f3w.<\/div>\n
\n         Odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119. I by\u0142o tak, jakby s\u0142o\u0144ce
\nzmieni\u0142o zdanie i zn\u00f3w wy\u0142oni\u0142o si\u0119 zza wzg\u00f3rz. Zauwa\u017cy\u0142a go i to da\u0142o
\nHolstonowi nadziej\u0119. Kompletnie go zatka\u0142o i doszed\u0142 do wniosku, \u017ce to by\u0142a
\ntylko choroba, gor\u0105czka, co\u015b, co lekarz b\u0119dzie w stanie bez trudu zdiagnozowa\u0107,
\nratuj\u0105c j\u0105 przed kar\u0105. Ona tego nie chcia\u0142a. Otrz\u0105sn\u0119\u0142a si\u0119 ju\u017c, by\u0142a zatem
\nocalona, a Holston tak\u017ce by\u0142 ocalony widz\u0105c, \u017ce \u017cona si\u0119 do niego odwraca.<\/div>\n
\n         \u2013 Nic, co widzisz, nie jest prawdziwe \u2013
\npowiedzia\u0142a cicho. Jej cia\u0142o zdawa\u0142o si\u0119 zupe\u0142nie spokojne, mimo \u017ce szale\u0144stwo
\ntrwa\u0142o nadal, ka\u017c\u0105c Allison wypowiada\u0107 zakazane s\u0142owa.<\/div>\n
\n         \u2013 Porozmawiaj ze mn\u0105 \u2013 poprosi\u0142
\nHolston, kiwaj\u0105c do niej zza krat.<\/div>\n
\n         Allison pokr\u0119ci\u0142a g\u0142ow\u0105. Poklepa\u0142a
\ncienki materac le\u017c\u0105cy na pryczy<\/div>\n
\n         Holston sprawdzi\u0142 zegar. Godziny
\nodwiedzin ju\u017c dawno min\u0119\u0142y. Za to, co zamierza\u0142 teraz zrobi\u0107, mog\u0105 i jego wys\u0142a\u0107
\ndo czyszczenia.<\/div>\n
\n         Bez wahania jednak wsun\u0105\u0142 klucz do
\nzamka.<\/div>\n
\n         Metaliczne szcz\u0119kni\u0119cie zabrzmia\u0142o
\nwyj\u0105tkowo dono\u015bnie.<\/div>\n
\n         Holston wszed\u0142 do celi i usiad\u0142 przy
\n\u017conie. Prze\u017cywa\u0142 istn\u0105 agoni\u0119, nie mog\u0105c jej dotkn\u0105\u0107, przytuli\u0107 albo zabra\u0107 w
\njakie\u015b bezpieczne miejsce, z powrotem do \u0142\u00f3\u017cka, \u017ceby mogli udawa\u0107, \u017ce to by\u0142
\ntylko z\u0142y sen.<\/div>\n
\n         Ale nie \u015bmia\u0142 si\u0119 ruszy\u0107. Usiad\u0142 i
\nspl\u00f3t\u0142 d\u0142onie, gdy ona nie przestawa\u0142a szepta\u0107:<\/div>\n
\n         \u2013 To nie musi by\u0107 prawdziwe. Nawet w
\nnajmniejszym stopniu. Zupe\u0142nie. \u2013 Patrzy\u0142a na ekran.<\/div>\n
\n         Holston nachyli\u0142 si\u0119 na tyle blisko, \u017ce
\nm\u00f3g\u0142 poczu\u0107 wo\u0144 wyschni\u0119tego potu po tym ca\u0142ym ci\u0119\u017ckim dniu. \u2013 Kochanie, co si\u0119
\ndzieje?<\/div>\n
\n         Jej w\u0142osy zadr\u017ca\u0142y od towarzysz\u0105cego
\ntym s\u0142owom oddechu. Wyci\u0105gn\u0119\u0142a d\u0142o\u0144 i potar\u0142a ciemniej\u0105cy wy\u015bwietlacz,
\ndotykaj\u0105c pikseli. <\/div>\n
\n         \u2013 W tej chwili mo\u017ce by\u0107 ju\u017c rano, a my
\nsi\u0119 nie dowiemy. Na zewn\u0105trz mog\u0105 znajdowa\u0107 si\u0119 ludzie. \u2013 Odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 i
\nspojrza\u0142a na niego. \u2013 Mog\u0105 nas obserwowa\u0107 \u2013 doda\u0142a, u\u015bmiechaj\u0105c si\u0119
\nz\u0142owieszczo.<\/div>\n
\n         Holston nie odwr\u00f3ci\u0142 wzroku. Wcale nie
\nwydawa\u0142a si\u0119 szalona, nie w taki spos\u00f3b, co wcze\u015bniej. Jej s\u0142owa<\/i> by\u0142y szalone, lecz ona wcale si\u0119 taka nie wydawa\u0142a. \u2013 Sk\u0105d
\nten pomys\u0142? \u2013 zapyta\u0142. Wydawa\u0142o mu si\u0119, \u017ce wie, ale i tak wola\u0142 spyta\u0107. \u2013
\nZnalaz\u0142a\u015b co\u015b na twardych dyskach? \u2013 S\u0142ysza\u0142 wcze\u015bniej, \u017ce pobieg\u0142a w stron\u0119
\n\u015bluzy prosto ze swojego laboratorium, ogarni\u0119ta nag\u0142ym szale\u0144stwem. Co\u015b musia\u0142o
\nsi\u0119 wydarzy\u0107, kiedy by\u0142a w pracy. \u2013 Co takiego odkry\u0142a\u015b?<\/div>\n
\n         \u2013 Pokasowali nie tylko rzeczy dotycz\u0105ce
\npowstania \u2013 wyszepta\u0142a. \u2013 To by\u0142o oczywiste. Wszystko pokasowali. Tak\u017ce bie\u017c\u0105ce
\ndane. \u2013 Parskn\u0119\u0142a \u015bmiechem. Nagle jej g\u0142os sta\u0142 si\u0119 g\u0142o\u015bniejszy, a oczy zasz\u0142y
\nmg\u0142\u0105. \u2013 E-maile, kt\u00f3rych mi nigdy nie wys\u0142a\u0142e\u015b, mog\u0119 si\u0119 za\u0142o\u017cy\u0107!<\/div>\n
\n         \u2013 Skarbie. \u2013 Holston odwa\u017cy\u0142 si\u0119
\nchwyci\u0107 jej d\u0142onie, a ona si\u0119 nie odsun\u0119\u0142a. Trzyma\u0142 je w mocnym u\u015bcisku. \u2013 Co
\ntakiego odnalaz\u0142a\u015b? To by\u0142 jaki\u015b e-mail? Od kogo?<\/div>\n
\n         Pokr\u0119ci\u0142a g\u0142ow\u0105. \u2013 Nie. Znalaz\u0142am
\nprogramy, kt\u00f3rych u\u017cywaj\u0105. To dzi\u0119ki nim obrazy na ekranie wydaj\u0105 si\u0119 takie
\nrzeczywiste. \u2013 Obejrza\u0142a si\u0119 na zapadaj\u0105cy zmierzch. \u2013 Dzia\u0142 IT \u2013 powiedzia\u0142a.
\n\u2013 Nasi informatycy, to w\u0142a\u015bnie oni. Oni wiedz\u0105<\/i>.
\nTen sekret znaj\u0105 tylko oni. \u2013 Pokr\u0119ci\u0142a g\u0142ow\u0105.<\/div>\n
\n         \u2013 Jaki sekret? \u2013 Holston nie potrafi\u0142
\nstwierdzi\u0107, czy to zwyk\u0142e bzdury, czy co\u015b wa\u017cnego. Wiedzia\u0142 tylko, \u017ce wreszcie
\nzacz\u0119\u0142a m\u00f3wi\u0107.<\/div>\n
\n         \u2013 Ale teraz ja te\u017c wiem. I ty te\u017c
\nb\u0119dziesz wiedzia\u0142. Wr\u00f3c\u0119 po ciebie, przysi\u0119gam. Tym razem b\u0119dzie inaczej.
\nPrze\u0142amiemy ten cykl, ty i ja. Wr\u00f3c\u0119 i razem przejdziemy przez to wzg\u00f3rze. \u2013
\nZa\u015bmia\u0142a si\u0119. \u2013 Je\u015bli ono tam jest \u2013 doda\u0142a podniesionym g\u0142osem. \u2013 Je\u015bli to
\nwzg\u00f3rze tam stoi i jest zielone, razem przejdziemy na drug\u0105 stron\u0119.<\/div>\n
\n         Odwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 do niego.<\/div>\n
\n         \u2013 Nie ma tak naprawd\u0119 \u017cadnej rewolty,
\nto tylko stopniowy wyciek. Ludzie, kt\u00f3rzy wiedz\u0105, i chc\u0105 si\u0119 wydosta\u0107 na
\nzewn\u0105trz. \u2013 U\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119. \u2013 Wi\u0119c wychodz\u0105. Dostaj\u0105 to, o co prosz\u0105. Wiem,
\nczemu czyszcz\u0105, czemu m\u00f3wi\u0105, \u017ce tego nie zrobi\u0105, a i tak si\u0119 za to bior\u0105. Wiem.
\nWiem doskonale. I nigdy nie wracaj\u0105. Czekaj\u0105, czekaj\u0105 i czekaj\u0105, ale ja nie
\nb\u0119d\u0119 czeka\u0107. Ja tutaj wr\u00f3c\u0119. Tym razem b\u0119dzie inaczej.<\/div>\n
\n         Holston \u015bcisn\u0105\u0142 jej d\u0142onie. Po
\npoliczkach p\u0142yn\u0119\u0142y mu \u0142zy. \u2013 Kochanie, czemu to robisz? \u2013 Czu\u0142, \u017ce teraz, gdy w
\nsilosie pogaszono \u015bwiat\u0142a i zostali ca\u0142kiem sami, chcia\u0142a si\u0119 usprawiedliwi\u0107.<\/div>\n
\n         \u2013 Wiem ju\u017c wszystko na temat powsta\u0144 \u2013
\nodpowiedzia\u0142a.<\/div>\n
\n         Holston skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105. \u2013 Rozumiem.
\nM\u00f3wi\u0142a\u015b mi. By\u0142y te\u017c inne\u2026<\/div>\n
\n         \u2013 Nie. \u2013 Allison odsun\u0119\u0142a si\u0119 od niego,
\nale zrobi\u0142a to tylko po to, by m\u00f3c spojrze\u0107 mu prosto w oczy. W jej spojrzeniu
\nnie by\u0142o ju\u017c tej dziko\u015bci, co poprzednio.<\/div>\n
\n         \u2013 Holston, ja wiem dlaczego te
\npowstania mia\u0142y miejsce. Wiem dlaczego<\/i>.<\/div>\n
\n         Allison przygryz\u0142a doln\u0105 warg\u0119. Holston
\nczeka\u0142, cia\u0142o mia\u0142 napi\u0119te.<\/div>\n
\n         \u2013 Zawsze powodem by\u0142y w\u0105tpliwo\u015bci i
\npodejrzenia, \u017ce na zewn\u0105trz wcale nie jest tak \u017ale, jak mo\u017ce si\u0119 wydawa\u0107. Te\u017c
\nto czu\u0142e\u015b, prawda? \u017be mo\u017cemy by\u0107 gdziekolwiek<\/i>,
\nale \u017cyjemy w k\u0142amstwie?<\/div>\n
\n         Wiedzia\u0142, \u017ce nie nale\u017cy na to pytanie
\nodpowiada\u0107, nie mo\u017cna ani drgn\u0105\u0107. Poruszanie tego tematu oznacza\u0142o
\nnatychmiastowe  czyszczenie. Siedzia\u0142 jak
\nskamienia\u0142y i czeka\u0142.<\/div>\n
\n         \u2013 To mog\u0142y by\u0107 m\u0142odsze pokolenia \u2013
\nci\u0105gn\u0119\u0142a Allison. \u2013 Mniej wi\u0119cej co dwie dekady. Wydaje mi si\u0119, \u017ce pragn\u0119li i\u015b\u0107
\nnaprz\u00f3d, odkrywa\u0107 nowe rzeczy. Nie mia\u0142e\u015b nigdy takiej potrzeby? Nawet jak
\nby\u0142e\u015b m\u0142odszy? \u2013 Jej oczy zn\u00f3w zasz\u0142y mg\u0142\u0105. \u2013 A mo\u017ce chodzi\u0142o o pary, o
\nnowo\u017ce\u0144c\u00f3w, kt\u00f3rych do szale\u0144stwa doprowadza\u0142a my\u015bl, \u017ce w tym naszym
\nprzekl\u0119tym, ograniczonym \u015bwiecie nie b\u0119d\u0105 nawet mogli mie\u0107 dzieci. Mo\u017ce dla
\nzyskania takiej szansy, byli gotowi postawi\u0107 wszystko a jedn\u0105 kart\u0119\u2026<\/div>\n
\n         Wbi\u0142a wzrok w co\u015b odleg\u0142ego. Mo\u017ce
\nwyobra\u017ca\u0142a sobie teraz ten los, kt\u00f3rego nie wykorzystali i ju\u017c nigdy nie
\nwykorzystaj\u0105. Zn\u00f3w spojrza\u0142a na Holstona. Zastanawia\u0142 si\u0119, czy za milczenie te\u017c
\nmog\u0105 go wys\u0142a\u0107 na czyszczenie \u2013 za to, \u017ce nie nawrzeszcza\u0142 na ni\u0105, gdy
\nwymawia\u0142a zakazane s\u0142owa.<\/div>\n
\n         \u2013 Mog\u0142o te\u017c chodzi\u0107 o starszych
\nmieszka\u0144c\u00f3w \u2013 doda\u0142a. \u2013 St\u0142oczeni tu przez zbyt d\u0142ugi czas, na stare lata ju\u017c
\nsi\u0119 nie bali; pewnie chcieli si\u0119 wynie\u015b\u0107 i zrobi\u0107 miejsce dla pozosta\u0142ych, dla
\ntych kilkorga bezcennych wnuk\u00f3w. Ktokolwiek to by\u0142, powodem ka\u017cdego powstania
\nby\u0142a ta my\u015bl, to uczucie, \u017ce miejsce, w kt\u00f3rym \u017cyjemy, jest dla nas po prostu
\nz\u0142e. \u2013 Rozejrza\u0142a si\u0119 po celi. <\/div>\n
\n         \u2013 Nie wolno ci tak m\u00f3wi\u0107 \u2013 szepn\u0105\u0142
\nHolston. \u2013 To jedno z najwi\u0119kszych wykrocze\u0144\u2026<\/div>\n
\n         Allison skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105. \u2013 Wyra\u017canie
\nch\u0119ci wyj\u015bcia. Owszem. Wielkie wykroczenie. Nie widzisz, czemu tak jest? Czemu
\njest to a\u017c tak zakazane? W\u0142a\u015bnie dlatego, \u017ce od tej ch\u0119ci zacz\u0119\u0142a si\u0119 ka\u017cda
\nrewolta.<\/div>\n
\n\u2013 Dostajesz to, o co prosisz \u2013 Holston wyrecytowa\u0142
\ns\u0142owa wyryte w jego umy\u015ble ju\u017c od wczesnej m\u0142odo\u015bci. Rodzice ostrzegali go \u2013
\nich jedyne, ukochane dziecko \u2013 by nigdy nie zapragn\u0105\u0142 wyj\u015b\u0107 z silosu. \u017beby
\nnigdy nawet o tym nie my\u015bla\u0142. \u017beby mu to nie przysz\u0142o do g\u0142owy. To oznacza\u0142o
\nnatychmiastow\u0105 \u015bmier\u0107. Wystarczy\u0142a sama my\u015bl, \u017ceby utracili  swojego najdro\u017cszego jedynaka.<\/div>\n
\n         Znowu spojrza\u0142 na \u017con\u0119. Nadal nie m\u00f3g\u0142
\npoj\u0105\u0107 szale\u0144stwa, kt\u00f3re kaza\u0142o jej podj\u0105\u0107 tak\u0105 w\u0142a\u015bnie decyzj\u0119\u2026 A zatem
\nodnalaz\u0142a pokasowane programy, dzi\u0119ki kt\u00f3rym obraz na ekranach m\u00f3g\u0142 zdawa\u0107 si\u0119
\nwyj\u0105tkowo rzeczywisty. Co to znaczy\u0142o? I dlaczego tak si\u0119 zachowa\u0142a?<\/div>\n
\n         \u2013 Czemu? \u2013 pyta\u0142 j\u0105. \u2013 Czemu tak
\npost\u0105pi\u0142a\u015b? Czemu nie przysz\u0142a\u015b do mnie? Na pewno by\u0142 jaki\u015b lepszy spos\u00f3b, by
\nsprawdzi\u0107, co si\u0119 dzieje. Mogli\u015bmy opowiedzie\u0107 ludziom o tym, co odnalaz\u0142a\u015b na
\ntych twardych dyskach\u2026<\/div>\n
\n         \u2013 I wznieci\u0107 kolejn\u0105 rewolucj\u0119? \u2013
\nAllison parskn\u0119\u0142a \u015bmiechem. Nadal dostrzega\u0142 jej ob\u0142\u0119d, a mo\u017ce by\u0142a to tylko
\nrosn\u0105ca frustracja i wrz\u0105cy gniew. Mo\u017ce wielka, trwaj\u0105ca od pokole\u0144 zdrada
\npchn\u0119\u0142a j\u0105 na skraj przepa\u015bci. \u2013 Nie, dzi\u0119kuj\u0119 \u2013 odpar\u0142a, t\u0142umi\u0105c \u015bmiech. \u2013
\nWyczy\u015bci\u0142am wszystko, co odnalaz\u0142am. Nie chc\u0119, \u017ceby si\u0119 dowiedzieli. Skoro chc\u0105
\ntutaj zosta\u0107, niech b\u0119d\u0105 przekl\u0119ci. Wr\u00f3c\u0119 tu tylko po ciebie<\/i>. <\/div>\n
\n         \u2013 Ju\u017c nie wr\u00f3cisz \u2013 stwierdzi\u0142 ze
\nz\u0142o\u015bci\u0105 Holston. \u2013 Wydaje ci si\u0119, \u017ce wygnani nadal gdzie\u015b tam s\u0105? My\u015blisz, \u017ce
\nnie chc\u0105 wraca\u0107, bo czuj\u0105 si\u0119 przez nas oszukani?<\/div>\n
\n         \u2013 A my\u015bli \u017ce czemu czyszcz\u0105 obiektywy?
\n\u2013 zapyta\u0142a Allison. \u2013 Czemu podnosz\u0105 swoje pady i bez wahania przyst\u0119puj\u0105 do
\npracy?<\/div>\n
\n         Holston westchn\u0105\u0142. Czu\u0142, \u017ce jego gniew
\ns\u0142abnie. \u2013 Nikt nie wie czemu \u2013 odpar\u0142.<\/div>\n
\n         \u2013 Ale co ty o tym s\u0105dzisz?<\/div>\n
\n         \u2013 Ju\u017c o tym rozmawiali\u015bmy \u2013 powiedzia\u0142.
\n\u2013 Ile razy ju\u017c dyskutowali\u015bmy o tej sprawie? \u2013 By\u0142 przekonany, \u017ce wszystkie
\npary omawia\u0142y ten problem, gdy nikt nie m\u00f3g\u0142 ich us\u0142ysze\u0107. Przypomnia\u0142 sobie,
\njak sami te\u017c to robili. Popatrzy\u0142 na \u015bcienny kran i odszuka\u0142 wzrokiem ksi\u0119\u017cyc,
\nz jego po\u0142o\u017cenia odczytuj\u0105c godzin\u0119. Mieli niewiele czasu. Jutro jego \u017cony ju\u017c
\ntu nie b\u0119dzie. Ta my\u015bl raz po raz roz\u015bwietla\u0142a jego umys\u0142, jak b\u0142yskawica
\npo\u015br\u00f3d burzowych chmur.<\/div>\n
\n         \u2013 Ka\u017cdy ma jakie\u015b teorie \u2013 rzek\u0142. \u2013
\nWiele razy o tym gadali\u015bmy. Po prostu\u2026<\/div>\n
\n         <\/i>\u2013 Ale teraz dowiedzia\u0142e\u015b si\u0119 czego\u015b nowego \u2013
\npowiedzia\u0142a mu Allison. Pu\u015bci\u0142a jego d\u0142o\u0144 i odgarn\u0119\u0142a w\u0142osy z twarzy. \u2013 Ty i ja
\ndowiedzieli\u015bmy si\u0119 czego\u015b nowego i teraz wszystko nabra\u0142o sensu. A jutro b\u0119d\u0119
\nwiedzia\u0142a ju\u017c w stu procentach. \u2013 Allison u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119. Poklepa\u0142a d\u0142o\u0144
\nHolstona, jakby by\u0142 dzieckiem. \u2013 I pewnego dnia, kochany, ty te\u017c b\u0119dziesz
\nwiedzia\u0142.*<\/div>\n
\n<\/div>\n
\n*notatka prasowa<\/i> <\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Par\u0119 dni temu wspomina\u0142am o premierze tej\u017ce ksi\u0105\u017cki, a dzi\u015b mam dla was jej fragment. \ud83d\ude09 Polska premiera \u2013 5.12.2013             Mija\u0142y kolejne godziny, a Allison wci\u0105\u017c nie chcia\u0142a si\u0119 odezwa\u0107 \u2013 to zachowanie te\u017c narobi\u0142o niez\u0142ego zamieszania w silosie. Holston przez ca\u0142y dzie\u0144 p\u0142aka\u0142 za kratami, m\u00f3zg mu p\u0142on\u0105\u0142 z rozpaczy i niedowierzania […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[163,142],"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/680"}],"collection":[{"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=680"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/680\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2181,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/680\/revisions\/2181"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=680"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=680"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=680"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}