{"id":658,"date":"2014-01-19T20:42:00","date_gmt":"2014-01-19T20:42:00","guid":{"rendered":"http:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/2014\/01\/19\/praca-konkursowa-miejsce-iii\/"},"modified":"2018-10-07T00:31:49","modified_gmt":"2018-10-07T00:31:49","slug":"praca-konkursowa-miejsce-iii","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/2014\/01\/19\/praca-konkursowa-miejsce-iii\/","title":{"rendered":"Praca konkursowa – miejsce III"},"content":{"rendered":"
\nTrzecie miejsce Le Sherry <\/b>zapewni\u0142o te oto opowiadanie \ud83d\ude09<\/i><\/div>\n
\nZapraszam do czytania! \ud83d\ude09<\/i><\/div>\n
\n<\/div>\n
\n***<\/i><\/div>\n
\n<\/div>\n
\n<\/div>\n
\n<\/div>\n
\nOpowie\u015b\u0107
\nWigilijna<\/div>\n
\n<\/div>\n
\n     Ciemnow\u0142osa dziewczyna stoj\u0105ca przed lustrem spogl\u0105da\u0142a
\nco rusz na swoje odbicie, by zobaczy\u0107 czy wszystko jest tak jak by\u0107 powinno. W
\ntej jeden jedyny wiecz\u00f3r musia\u0142a wygl\u0105da\u0107 idealnie i to bez dw\u00f3ch zda\u0144! S\u0142u\u017c\u0105ce
\ni pomocnice kr\u0119ci\u0142y si\u0119 wok\u00f3\u0142 niej i co jaki\u015b czas poprawia\u0142y ju\u017c i tak cudowny
\nwygl\u0105d wybranki ksi\u0119cia. No\u2026 mo\u017ce okre\u015blenie \u201ewybranki\u201d nie by\u0142o w tym
\nprzypadku precyzyjnie dobrane. <\/div>\n
\nDziewczyna zanim si\u0119 urodzi\u0142a
\nzosta\u0142a przypisana jako narzeczona, potomkowi kr\u00f3la wi\u0119c bez s\u0142owa sprzeciwu,
\nmusia\u0142a podporz\u0105dkowa\u0107 si\u0119 paktowi, zawartemu dawno temu przez jej rodzic\u00f3w.
\nMatka przygotowywa\u0142a j\u0105 na ten dzie\u0144 od narodzin. M\u00f3wi\u0142a, \u017ce na pewno ksi\u0105\u017c\u0119
\njej si\u0119 spodoba, \u017ce z pewno\u015bci\u0105 b\u0119dzie uzdolniony, z nienagannym zachowaniem i
\nwspania\u0142ymi manierami. Gdy c\u00f3rka pyta\u0142a j\u0105 czy obydwoje b\u0119d\u0105 si\u0119 kocha\u0107, a tym
\nsamym b\u0119d\u0105 szcz\u0119\u015bliwi, ta zaciska\u0142a usta w w\u0105sk\u0105 lini\u0119 i odwraca\u0142a wzrok.
\nDziecko wiedzia\u0142o co to znaczy \u2013 jej \u017cycie ma\u0142\u017ce\u0144skie nie b\u0119dzie idealne.  <\/div>\n
\nMimo wszystko, kilkana\u015bcie lat
\np\u00f3\u017aniej sta\u0142a przed lustrem i marszczy\u0142a czo\u0142o z niepokoju. Obawia\u0142a si\u0119, \u017ce
\noka\u017ce si\u0119 zbyt pospolita dla ksi\u0119cia, a ten upokorzy j\u0105 za to publicznie. Nie
\nby\u0142a ca\u0142kowicie przekonana do swojego wygl\u0105du, cho\u0107 wszyscy od lat m\u00f3wili jej,
\n\u017ce jest pi\u0119knym dzieckiem. Ona tymczasem mia\u0142a swoje w\u0142asne mniemanie na sw\u00f3j
\ntemat.<\/div>\n
\n            By\u0142a
\n\u015bredniego wzrostu oraz szczup\u0142ej sylwetki dziewczyn\u0105. D\u0142ugie w\u0142osy koloru
\nciemnego kasztana bardzo przypomina\u0142y barw\u0105 czarny, a ona nie za bardzo lubi\u0142a
\nten kolor i s\u0142ysza\u0142a, \u017ce ksi\u0105\u017c\u0119 tak\u017ce go nie ceni\u0142. Mieni\u0105ce si\u0119 jasnym
\nblaskiem, wielkie fio\u0142kowe oczy otoczone wachlarzem g\u0119stych rz\u0119s wydawa\u0142y jej
\nsi\u0119 dziwne, a ona niespecjalnie chcia\u0142a wyr\u00f3\u017cnia\u0107 si\u0119 jako ta \u201einna\u201d.  Mia\u0142a jasn\u0105 cer\u0119, a na jej owalnej twarzyczce
\nniemal zawsze widnia\u0142y rumie\u0144ce, kt\u00f3re swoim kolorem przypomina\u0142y malinowe
\nusta, a te cz\u0119sto wykrzywione by\u0142y w sztucznym u\u015bmiechu, kt\u00f3ry mia\u0142 m\u00f3wi\u0107:
\n\u201ewszystko jest jak najbardziej w porz\u0105dku\u201d. <\/div>\n
\n            Dziewczyna
\nmia\u0142a s\u0142abo\u015b\u0107 do ubierania si\u0119 w eleganckie stroje i nie wyobra\u017ca\u0142a sobie wk\u0142ada\u0107
\nna swoje delikatne cia\u0142o, innego materia\u0142u ni\u017c jedwab, at\u0142as czy bawe\u0142na. Te
\ncechy nie czyni\u0142y z niej pr\u00f3\u017cn\u0105 \u2013 po prostu by\u0142a wychowana w takich warunkach.
\nJako dworska pani, c\u00f3rka jednego z bardziej licz\u0105cych si\u0119 Lord\u00f3w mia\u0142a \u017cycie,
\nkt\u00f3re niedaleko odbiega\u0142o od idealnego. No mo\u017ce z wyj\u0105tkiem jednego szczeg\u00f3\u0142u \u2013
\nma\u0142\u017ce\u0144stwa, kt\u00f3re mia\u0142o nasta\u0107 w dzie\u0144 jej szesnastych urodzin. Otaczaj\u0105cy j\u0105
\nludzie cz\u0119sto jej tego zazdro\u015bcili. \u201eB\u0119dziesz \u017con\u0105 ksi\u0119cia\u201d \u2013 m\u00f3wili, a ona
\nodpowiada\u0142a: \u201eAle kto powiedzia\u0142, \u017ce b\u0119d\u0119 szcz\u0119\u015bliwa?\u201d. Odk\u0105d si\u0119ga\u0142a pami\u0119ci\u0105,
\nba\u0142a si\u0119 tego dnia. Dnia, kt\u00f3ry ca\u0142kiem przypadkiem \u2013 przypada\u0142 w drugi dzie\u0144
\n\u015awi\u0105t Bo\u017cego, kt\u00f3re najbardziej w \u015bwiecie kocha\u0142a. Nawet nie chcia\u0142a my\u015ble\u0107 jak
\nma\u0142\u017ce\u0144stwo zepsuje jej tegoroczne dni rado\u015bci. <\/div>\n
\n            Westchn\u0119\u0142a
\ni dotkn\u0119\u0142a mi\u0119kkiego materia\u0142u sukni. Sukni, kt\u00f3ra wygl\u0105da\u0142a po prostu
\nanielsko. <\/div>\n
\n            Szata
\nwierzchnia by\u0142a obszerna i fa\u0142dzista, rozci\u0119ta z przodu od kraw\u0119dzi ko\u0142nierza w
\nd\u00f3\u0142. Spi\u0119ta na podwy\u017cszonym stanie ozdobn\u0105 szarf\u0105 w kolorze z\u0142ocistym. R\u0119kawy
\nwygl\u0105da\u0142y fantazyjnie: otwarte, si\u0119gaj\u0105ce ku ziemi, z ukosem pokrywaj\u0105cym si\u0119 z
\nlini\u0105 biegn\u0105c\u0105 na zewn\u0105trz r\u0119ki, wzd\u0142u\u017c \u0142okcia. Jedwabny materia\u0142 przylega\u0142
\n\u015bci\u015ble do cia\u0142a nosicielki, a rozszerza\u0142 si\u0119 dopiero w pasie, przewi\u0105zanym
\nz\u0142otym pasem ozdobnym. Sp\u00f3dnica wygl\u0105da\u0142a bardzo szykownie. Mia\u0142a pi\u0119kne hafty
\nprzedstawiaj\u0105ce dzikie odmiany kwiat\u00f3w oraz ptak\u00f3w, i ca\u0142e mn\u00f3stwo falbanek.
\nMimo to, nie wygl\u0105da\u0142a przera\u017caj\u0105co, jakby tw\u00f3rca przesadzi\u0142 z ozdobami.
\nWpasowa\u0142 wszystko w siebie tak, by wygl\u0105da\u0142o elegancko, ale niezbyt banalnie.
\nKolor r\u00f3wnie\u017c zosta\u0142 dobrany idealnie. Szmaragdowy \u2013 kt\u00f3ry nie k\u0142\u00f3ci\u0142 si\u0119 z
\noczami panny. Na stopach mia\u0142a pantofelki. Kr\u0119cone w\u0142osy opada\u0142y jej na
\nszczup\u0142e rami\u0119, a niekt\u00f3re kosmyki spi\u0119te by\u0142y ozdobnymi kwiatami, wykonanymi z
\ndrogich kamieni. <\/div>\n
\n            Wygl\u0105da\u0142a
\njak prawdziwa dama, mog\u0105ca po\u015blubi\u0107 syna kr\u00f3la, ale wcale si\u0119 tak nie czu\u0142a.
\nWydawa\u0142a si\u0119 by\u0107 przygn\u0119biona i nieco przyt\u0142oczona wszystkim co mia\u0142o j\u0105
\nspotka\u0107 tego dnia. Przez ca\u0142y ten czas, nie zapomina\u0142a, \u017ce nie tylko jej
\nurodziny b\u0119d\u0105 tego dnia obchodzone, ale r\u00f3wnie\u017c samego ksi\u0119cia. Ironi\u0105 losu
\nby\u0142o, \u017ce obydwoje narodzili si\u0119 w ten sam dzie\u0144, niemal o tej samej porze. <\/div>\n
\nPrzygryz\u0142a wargi, ale zaraz
\np\u00f3\u017aniej oprzytomnia\u0142a i potrz\u0105saj\u0105c g\u0142ow\u0105 przypomnia\u0142a sobie jak matka
\nupomina\u0142a j\u0105, by tego nie robi\u0142a, gdy\u017c to nie wygl\u0105da\u0142o elegancko. <\/div>\n
\n– Czy lady Rivera jest gotowa do
\nwej\u015bcia na sal\u0119 balow\u0105? \u2013 Dziewczyna nawet nie zauwa\u017cy\u0142a kiedy do komnaty
\nwesz\u0142a jaka\u015b kobieta. Niepewnie skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105, a chwil\u0119 p\u00f3\u017aniej cho\u0107 troch\u0119
\nzacz\u0119\u0142a przypomina\u0107 dawn\u0105 siebie. Wyprostowa\u0142a ramiona, unios\u0142a dumnie
\npodbr\u00f3dek i lekkim krokiem, z nie udawan\u0105 gracj\u0105 skierowa\u0142a si\u0119 w stron\u0119
\nwielkiej Sali. <\/div>\n
\nTu\u017c przed z\u0142ocistymi, d\u0119bowymi
\ndrzwiami spostrzeg\u0142a trzy postaci. Z trudem powstrzymywa\u0142a si\u0119 przed
\npodbiegni\u0119ciem do jednej z nich i wpadni\u0119ciem w jej ciep\u0142e ramiona. Matka
\npos\u0142a\u0142a jej pocieszaj\u0105cy u\u015bmiech, jakby doskonale wiedzia\u0142a jakie my\u015bli trapi\u0105
\njej c\u00f3rk\u0119. <\/div>\n
\n– Isoldo, wygl\u0105dasz doprawdy
\nurzekaj\u0105co! \u2013 wykrzykn\u0119\u0142a niewysoka, jasnow\u0142osa kobieta stoj\u0105ca tu\u017c obok rodzicielki
\ndziewczyny. Wnet ta poj\u0119\u0142a z kim ma do czynienia. <\/div>\n
\n– Pani Leticio, bardzo si\u0119
\nciesz\u0119, \u017ce wreszcie mam okazj\u0119 pani\u0105 pozna\u0107 \u2013 uk\u0142oni\u0142a si\u0119 nisko<\/div>\n
\n– Och, moje dziecko! Doprawdy,
\nwyros\u0142a z ciebie pi\u0119kna, m\u0142oda dziewczyna! To\u017c to dla mnie zaszczyt, i\u017c od jutra
\nb\u0119dziesz nale\u017ce\u0107 do mojej rodziny! \u2013 wykrzykn\u0119\u0142a entuzjastycznie kr\u00f3lowa i
\nu\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 szczerym, promiennym u\u015bmiechem, kt\u00f3ry rozja\u015bni\u0142 ca\u0142\u0105 jej twarz.
\nWygl\u0105da\u0142a naprawd\u0119 fantastycznie. Mia\u0142a na sobie b\u0142\u0119kitn\u0105 sukni\u0119 z at\u0142asu i
\ndu\u017co bi\u017cuterii. By\u0142a nieco pulchniejsza od dziewczyny i w niemal tym samym
\nwzro\u015bcie co ona, ale \u017cyczliwo\u015b\u0107 bi\u0142a od niej strumieniami. Z opowiastek
\nwie\u015bniak\u00f3w wynika\u0142o, \u017ce ta kobieta mia\u0142a serce wielkie jak wszech\u015bwiat i by\u0142a
\nniemal s\u0142o\u0144cem w ponurym \u015bredniowiecznym czasie, w kt\u00f3rym a\u017c si\u0119 roi\u0142o od
\nnieprzyjaci\u00f3\u0142 i stale rozrastaj\u0105cych si\u0119 konflikt\u00f3w. <\/div>\n
\n– To raczej ja dost\u0105pi\u0142am
\nzaszczytu \u2013 przyzna\u0142a jej przysz\u0142a synowa, czym zas\u0142u\u017cy\u0142a sobie na kolejny
\nszeroki u\u015bmiech. <\/div>\n
\n– Ach Sabelino! Musisz by\u0107 bardzo
\ndumna z takiej c\u00f3rki! <\/div>\n
\n– Uwierz mi moja pani, \u017ce jestem
\n\u2013 matka spojrza\u0142a na ni\u0105 z lekkim rozbawieniem. Isolda s\u0142ysza\u0142a, i\u017c te dwie
\nniemal od zawsze \u015bwietnie si\u0119 ze sob\u0105 dogadywa\u0142y. Taka znajomo\u015b\u0107 zdecydowanie
\nnie przynosi\u0142a ze sob\u0105 niczego z\u0142ego.  <\/div>\n
\n– Do\u015b\u0107 tych rozm\u00f3w, wejd\u017amy na Sal\u0119
\nby \u015bwi\u0119towa\u0107 Bo\u017ce Narodzenie \u2013 powiedzia\u0142a trzecia posta\u0107. Isolda zauwa\u017cy\u0142a, \u017ce
\nby\u0142 to pastor o przyjemnej twarzy i niebia\u0144skim u\u015bmiechu. Mia\u0142 pomarszczon\u0105
\ntwarz, nieco sine usta, mi\u0142e czekoladowe oczy i trz\u0119s\u0105ce si\u0119 r\u0119ce. By\u0142 ju\u017c w
\npodesz\u0142ym wieku, ale w czasie tych kilkudziesi\u0119ciu lat swojej egzystencji
\nwzbudzi\u0142 w\u015br\u00f3d mieszczan i dworskiego ludu wielki szacunek. By\u0142 bardzo cenionym
\nproboszczem tamtejszej parafii. <\/div>\n
\n– Tak, tak! Ca\u0142kiem bym
\nzapomnia\u0142a, \u017ce go\u015bcie czekaj\u0105! \u2013 kr\u00f3lowa unios\u0142a r\u0119ce do nieba, a p\u00f3\u017aniej
\njednym machni\u0119ciem r\u0119ki nakaza\u0142a rycerzom, by otworzyli d\u0119bowe drzwi. Te
\nuchyli\u0142y si\u0119 z cichym zgrzytem. <\/div>\n
\nW \u015brodku czekali na nich niemal
\nwszyscy wa\u017cniejsi przedstawiciele mieszczan i kr\u00f3lewskich rodzin, kt\u00f3rzy
\nprzyjechali do kr\u00f3lestwa nie tyle na Bo\u017ce Narodzenie, co na \u015blub ksi\u0119cia, kt\u00f3ry
\nmia\u0142 si\u0119 odby\u0107 nast\u0119pnego dnia. Sto\u0142y ustawione by\u0142y w kszta\u0142t przypominaj\u0105cy
\nliter\u0119 \u201eU\u201d, dzi\u0119ki czemu mi\u0119dzy nimi by\u0142o mn\u00f3stwo miejsca na ta\u0144ce i zabaw\u0119.
\nSala balowa by\u0142a naprawd\u0119 ogromna. Sufit wspierany przez drewniane kolumny,
\nozdobiony szarfami w kolorach kr\u00f3lewskich robi\u0142 piorunuj\u0105ce wra\u017cenie. Na nim
\nzawieszone by\u0142y \u017cyrandole wykonane ze z\u0142ota. \u015aciany pokryte by\u0142y r\u00f3\u017cnymi
\nherbami, obrazami i malowid\u0142ami przedstawiaj\u0105cymi smoki, zamki, doliny i wa\u017cne
\nosobisto\u015bci. Parkiet przykryty kosztownymi i bogato zdobionymi dywanami
\nprzywiezionymi z dalekich kraj\u00f3w, r\u00f3wnie\u017c robi\u0142 wra\u017cenie. Niemal wsz\u0119dzie
\npoustawiane by\u0142y wazy z r\u00f3\u017cnokolorowymi kwiatami i ozdobami \u015bwi\u0105tecznymi. Nad
\ng\u0142owami go\u015b\u0107mi zwisa\u0142a pi\u0119knie kwitn\u0105ca jemio\u0142a, po \u015bcianach pi\u0105\u0142 si\u0119 bluszcz,
\na gdzieniegdzie mo\u017cna by\u0142o zauwa\u017cy\u0107 ga\u0142\u0105zki ostrokrzewu. <\/div>\n
\nW powietrzu unosi\u0142y si\u0119 pi\u0119kne
\nzapachy da\u0144 i \u015bwi\u0105tecznych przysmak\u00f3w. Na twarzach go\u015bci widnia\u0142y u\u015bmiechy,
\nwszyscy si\u0119 radowali, \u015bmiali. Czas \u015awi\u0105t by\u0142 naprawd\u0119 pi\u0119knym okresem. Chyba
\nnie by\u0142o osoby w kr\u00f3lestwie, kt\u00f3ra nie dostrzega\u0142aby jego uroku. <\/div>\n
\nGdy kr\u00f3lowa, wraz z pastorem
\nHeronem, Lady Sabelin\u0105 i jej c\u00f3rk\u0105 Isold\u0105 weszli do \u015brodka w komnacie
\nzapanowa\u0142a cisza. Ka\u017cdy z ciekawo\u015bci\u0105 przypatrywa\u0142 si\u0119 przysz\u0142ej \u017conie ksi\u0119cia,
\na p\u00f3\u017aniej zacz\u0119\u0142y si\u0119 szepty. C\u00f3rka Lorda Rivera zrobi\u0142a na nich bardzo
\npozytywne wra\u017cenie. Nikt nie m\u00f3g\u0142 uwierzy\u0107 w to jaka jest pi\u0119kna i z jak\u0105
\ngracj\u0105 porusza si\u0119, id\u0105c w stron\u0119 sto\u0142u najbardziej widocznego, gdzie by\u0142o
\nprzygotowanych dok\u0142adnie dziesi\u0119\u0107 obitych w czerwony aksamit, eleganckich
\nfoteli. Z nich najbardziej wyr\u00f3\u017cnia\u0142y si\u0119 szczeg\u00f3lnie cztery. Jeden oczywi\u015bcie
\nkr\u00f3la, z pi\u0119knymi ozdobami ze szlachetnych kamieni, drugi troch\u0119 ni\u017cszy z
\nprzyczepionymi kwiatami, gdzie mia\u0142a usi\u0105\u015b\u0107 kr\u00f3lowa Leticia no i dwa dla pary
\nnarzeczonych, przysypane p\u0142atkami r\u00f3\u017c. Pozosta\u0142e sze\u015b\u0107 miejsc obok by\u0142o
\nzarezerwowane dla matki i ojca Isoldy, biskupa, kt\u00f3ry mia\u0142 nazajutrz po\u0142\u0105czy\u0107
\nwi\u0119z\u0142em ma\u0142\u017ce\u0144skim m\u0142odych, pastora Heronema, drugiego syna kr\u00f3la, oraz jego c\u00f3rki,
\nkt\u00f3ra niedawno obchodzi\u0142a dopiero dziewi\u0105te urodziny. <\/div>\n
\nKr\u00f3lowa poprowadzi\u0142a swoich
\nhonorowych go\u015bci do sto\u0142u, przy kt\u00f3rym siedzia\u0142o jedynie rodze\u0144stwo kr\u00f3lewskie.
\nDziewczynka mia\u0142a jasne, niemal bia\u0142e w\u0142osy oraz du\u017ce czekoladowe oczy.
\nU\u015bmiecha\u0142a si\u0119 rado\u015bnie i promieniowa\u0142a tym samym optymizmem co jej matka.
\nCh\u0142opiec obok niej wygl\u0105da\u0142 inaczej. By\u0142 o rok m\u0142odszy od Isoldy i czu\u0107 by\u0142o od
\nniego pewno\u015b\u0107 siebie, a mo\u017ce nawet pych\u0119. Ciemne oczy patrzy\u0142y na wszystkich z
\npogard\u0105, usta wykrzywione by\u0142y w dziwnym, z\u0142o\u015bliwym u\u015bmieszku, a jego postawa
\n\u015bwiadczy\u0142a o tym, \u017ce nie jest idealnym synem dla swojego ojca. Mo\u017ce wynika\u0142o to
\nz tego, \u017ce nie by\u0142 pierwszy do obj\u0119cia tronu i zawsze przed nim sta\u0142 kto\u015b inny. <\/i>Przypomina\u0142 zgorzknia\u0142ego
\nstarca, kt\u00f3ry prycha na wszystkich i beznami\u0119tnie wpatruje si\u0119 w pustk\u0119. <\/div>\n
\nW momencie gdy Isolda wraz ze
\nswoj\u0105 matk\u0105, kr\u00f3low\u0105 oraz pastorem doszli do sto\u0142u, wielkie wrota otwar\u0142y si\u0119.
\nDo Sali wesz\u0142a ca\u0142a gwardia rycerska, wymachuj\u0105c chor\u0105giewkami i szarfami. W
\npierwszej kolejno\u015bci Isolda zobaczy\u0142a kr\u00f3la. Mia\u0142 nieco siwe ju\u017c w\u0142osy, oczy w
\nkolorze karmelu i usta wygi\u0119te w u\u015bmiechu pe\u0142nym zadowolenia. Ubrany by\u0142 w
\neleganck\u0105, bogato zdobion\u0105 szat\u0119 i czerwony p\u0142aszcz. Na jego g\u0142owie spoczywa\u0142a
\nkorona wykonana ze z\u0142ota i rubin\u00f3w. Za nim pod\u0105\u017ca\u0142 biskup o pe\u0142nym powagi
\nspojrzeniu i bystrych piwnych oczach, oraz kr\u0119conych w\u0142osach wy\u0142aniaj\u0105cych si\u0119
\nspod okrycia g\u0142owy. Tu\u017c obok kroczy\u0142 Lord Rivera \u2013 dumnej postawy m\u0119\u017cczyzna o
\nsylwetce prawdziwego rycerza. Na jego twarzy widnia\u0142y pierwsze objawy staro\u015bci,
\nlecz oczy koloru szafir\u00f3w nie traci\u0142y jasnego, zdrowego blasku. To po nim,
\nprzysz\u0142a \u017cona ksi\u0119cia, odziedziczy\u0142a \u0142agodne rysy twarzy i ma\u0142e, malinowe usta.
\nReszt\u0105 przypomina\u0142a matk\u0119. Lord Rivera ubrany by\u0142 w pi\u0119kne, ozdobne szaty
\nwyj\u015bciowe w kolorze srebrnym i szmaragdowym. Kolorystycznie idealnie zgra\u0142 si\u0119
\nz sukni\u0105 \u017cony. <\/div>\n
\nTo jednak nie jego widok wzbudzi\u0142
\nw Isoldzie ciekawo\u015b\u0107. Jej wzrok od pocz\u0105tku skupia\u0142 si\u0119 wy\u0142\u0105cznie na jednej
\nosobie. Ksi\u0105\u017ce Theobald \u2013 jej przysz\u0142y m\u0105\u017c wygl\u0105da\u0142\u2026 nieziemsko. Mia\u0142 w\u0142osy
\nkoloru piasku na pustyni i du\u017ce, przenikliwe, szmaragdowe oczy, kt\u00f3re zapewne
\nodziedziczy\u0142 po matce. By\u0142 wysoki i umi\u0119\u015bniony, jednak nie na tyle, aby jego
\nwygl\u0105d wzbudza\u0142 jakie\u015b poczucie mniejszo\u015bci u innych. Dzi\u0119ki do\u015b\u0107 smuk\u0142ej
\nsylwetce, ch\u0142opak porusza\u0142 si\u0119 ze zwinno\u015bci\u0105 i gracj\u0105 dzikiego kota. Jego usta
\nwygi\u0119te by\u0142y w \u0142obuzerskim u\u015bmiechu, przez kt\u00f3ry wi\u0119kszo\u015b\u0107 dam na Sali traci\u0142a
\noddech. Jego spojrzenie w\u0119drowa\u0142o od \u015bciany do \u015bciany, wygl\u0105da\u0142 jakby to jak
\nprezentowa\u0142o si\u0119 pomieszczenie robi\u0142o na nim du\u017ce wra\u017cenie i by\u0142o dla niego
\nwa\u017cne. Isolda pomy\u015bla\u0142a, \u017ce czu\u0142 si\u0119 zwi\u0105zany z tym miejscem.
\nNajprawdopodobniej wchodzi\u0142 tu przez lata swojej egzystencji mn\u00f3stwo razy.
\nPrzez ca\u0142e swoje \u017cycie jada\u0142 uczty w tej Sali, a nazajutrz mia\u0142 mie\u0107 tu swoj\u0105
\nw\u0142asn\u0105, weseln\u0105 uroczysto\u015b\u0107. Po szesnastu latach\u2026 <\/div>\n
\nIch spojrzenia w ko\u0144cu si\u0119
\nspotka\u0142y. Ksi\u0105\u017c\u0119 lustrowa\u0142 j\u0105 od st\u00f3p do g\u0142\u00f3w. Dziewczynie przechodzi\u0142y ciarki
\npo ciele, kiedy tak w\u0119drowa\u0142 wzrokiem po jej szczup\u0142ej sylwetce, kiedy jego
\noczy skupi\u0142y si\u0119 na jej ustach, w\u0142osach, oczach. Nie wiedzia\u0142a jakie wywar\u0142a na
\nnim wra\u017cenie, bowiem ch\u0142opak niemal natychmiast odwr\u00f3ci\u0142 wzrok. Zasmuci\u0142a si\u0119.
\nCzu\u0142a, \u017ce mu si\u0119 nie spodoba\u2026 po prostu wiedzia\u0142a, \u017ce tak b\u0119dzie! Z ca\u0142ych si\u0142
\nwalczy\u0142a z nadci\u0105gaj\u0105cymi \u0142zami. Matka pog\u0142adzi\u0142a j\u0105 po ramieniu, jakby dodaj\u0105c
\notuchy. C\u00f3rka spojrza\u0142a na ni\u0105 dzi\u0119kczynnie. Chwil\u0119 p\u00f3\u017aniej wszyscy usiedli
\nprzy stole. <\/div>\n
\nPrzysz\u0142a ksi\u0119\u017cniczka musia\u0142a
\nzaj\u0105\u0107 miejsce obok swojego narzeczonego. Niespecjalnie cieszy\u0142a j\u0105 ta
\nperspektywa. Musieli jednak dba\u0107 o pozory. Obserwowa\u0142 ich biskup i mn\u00f3stwo
\nwa\u017cnych ludzi, kt\u00f3rych zdanie bardzo si\u0119 w kr\u00f3lestwie liczy\u0142o. Isolda nie mog\u0142a
\nprzesta\u0107 si\u0119 kr\u0119ci\u0107 na miejscu, dop\u00f3ki kap\u0142an nie odm\u00f3wi\u0142 modlitwy i nie
\npob\u0142ogos\u0142awi\u0142 gospodarzy oraz posi\u0142ku. Chwil\u0119 p\u00f3\u017aniej do Sali zacz\u0119li wchodzi\u0107
\ns\u0142u\u017c\u0105cy ze srebrnymi tacami. Chc\u0105c nie chc\u0105c, zacz\u0119\u0142a gra\u0107 rol\u0119 idealnej
\nnarzeczonej. <\/div>\n
\nKr\u00f3l gaw\u0119dzi\u0142 z jej ojcem, a
\nkr\u00f3lowa z pastorem. Jej matka tymczasem uraczy\u0142a swoimi intryguj\u0105cymi
\nhistoriami biskupa, kt\u00f3ry sprawia\u0142 wra\u017cenie do\u015b\u0107 zadowolonego z sytuacji, w
\nkt\u00f3rej si\u0119 znalaz\u0142. Rodze\u0144stwo kr\u00f3lewskie milcza\u0142o, cho\u0107 dziewczynka szczerzy\u0142a
\nz\u0105bki, w przeciwie\u0144stwie do swojego starszego, nieco mrocznego brata, kt\u00f3ry ani
\nna chwil\u0119 nie spuszcza\u0142 wzroku z Isoldy. Dziewczyna \u017ale si\u0119 czu\u0142a b\u0119d\u0105c
\nprzeszywana jego nieco dziwnym, tajemniczym spojrzeniem. Na Sali tymczasem
\npanowa\u0142 gwar, ludzie \u015bmiali si\u0119 i rozmawiali o\u017cywionymi g\u0142osami. Zazdro\u015bci\u0142a im
\ntego, jacy byli zrelaksowani. Instynktownie wiedzia\u0142a, \u017ce powinna zaj\u0105\u0107 rozmow\u0105
\nswojego przysz\u0142ego m\u0119\u017ca, ale nie mia\u0142a pomys\u0142u ani ochoty na pogaw\u0119dk\u0119 z nim.
\nWcze\u015bniej nigdy si\u0119 nie widzieli, nie zostali sobie przedstawieni. Jedynie
\nformalnie, kiedy mieli chyba po dziesi\u0119\u0107 lat, jednak wtedy my\u015bleli o swoim
\n\u015blubie jak o bardzo odleg\u0142ym wydarzeniu. C\u00f3\u017c. Przysz\u0142o szybciej ni\u017c im si\u0119 to
\nwydawa\u0142o. <\/div>\n
\nOdchrz\u0105kn\u0119\u0142a czuj\u0105c narastaj\u0105c\u0105 w
\njej gardle gul\u0119. Zacz\u0119\u0142o jej si\u0119 robi\u0107 duszno z nerw\u00f3w. <\/div>\n
\n– Wi\u0119c\u2026 pani? \u2013 odezwa\u0142 si\u0119 nagle
\nksi\u0105\u017c\u0119 Theobald, a jego wzrok zn\u00f3w spocz\u0105\u0142 na niej. Wcale nie poczu\u0142a si\u0119
\nlepiej. \u2013 Nie zostali\u015bmy sobie przedstawieni. <\/div>\n
\n– Isolda \u2013 poda\u0142a mu swoj\u0105 d\u0142o\u0144,
\na on j\u0105 uni\u00f3s\u0142 do swoich ust i delikatnie poca\u0142owa\u0142. Dotyk jego warg by\u0142 jak mu\u015bni\u0119cie
\nwiatrem na jej sk\u00f3rze. <\/div>\n
\n– Theo –  my\u015bl\u0119, \u017ce mo\u017cemy sobie darowa\u0107 tytu\u0142y
\nszlacheckie \u2013 u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119. Jego m\u0142odsza siostra zachichota\u0142a. Ten, jakby
\nsobie zda\u0142 spraw\u0119 z jej obecno\u015bci. \u2013 Pragn\u0119 ci przedstawi\u0107 ksi\u0119\u017cniczk\u0119 Clarice
\n– ma\u0142\u0105, zamkow\u0105 psotnic\u0119 \u2013 pos\u0142a\u0142 jej ol\u015bniewaj\u0105cy u\u015bmiech. P\u00f3\u017aniej zwr\u00f3ci\u0142
\ng\u0142ow\u0119 w kierunku swojego brata i mina nieco mu zrzed\u0142a. \u2013 A to ksi\u0105\u017c\u0119 Alan \u2013
\nzacisn\u0105\u0142 usta w w\u0105sk\u0105 lini\u0119. <\/div>\n
\nPrzysz\u0142a ksi\u0119\u017cniczka popatrzy\u0142a
\nna niego. Wygl\u0105da\u0142 naprawd\u0119 niebezpiecznie, a ponadto na jego ustach widnia\u0142
\nu\u015bmieszek wy\u017cszo\u015bci. Mia\u0142 min\u0119 jakby skrywa\u0142 przed \u015bwiatem jaki\u015b wielki sekret,
\nkt\u00f3ry mo\u017ce si\u0119 dla nich wszystkich okaza\u0107 zgub\u0105. Promieniowa\u0142 dziwn\u0105 mieszank\u0105
\npewno\u015bci siebie i arogancji. By\u0142 niebezpieczny.<\/div>\n
\nIsolda oderwa\u0142a si\u0119 my\u015blami od
\ntajemniczego ksi\u0119cia dopiero wtedy, gdy s\u0142u\u017cba po\u0142o\u017cy\u0142a przed ni\u0105 na stole
\ng\u0142ow\u0119 dzika. Czu\u0107 by\u0142o tak\u017ce rozmaryn. Dziewczyna poczu\u0142a jaka jest g\u0142odna
\ndopiero, gdy do jej nozdrzy dotar\u0142 cudowny zapach jedzenia. Posilaj\u0105c si\u0119,
\nrozmy\u015bla\u0142a o \u015awi\u0119tach, o tym co nast\u0105pi nast\u0119pnego dnia. Aby nerwy nie przej\u0119\u0142y
\nnad ni\u0105 kontroli, rozgl\u0105dn\u0119\u0142a si\u0119 po Sali.  <\/div>\n
\nBo\u017ce Narodzenie zawsze obchodzone
\nby\u0142o hucznie i weso\u0142o. Na sto\u0142ach sta\u0142y dzbany z winem, piwem oraz innymi
\nnapojami powoduj\u0105cymi upojenie. Gdy rozleg\u0142a si\u0119 muzyka, mn\u00f3stwo par podnios\u0142o
\nsi\u0119 ze swoich miejsc i pod\u0105\u017cy\u0142o na \u015brodek Sali balowej, gdzie zacz\u0119li ta\u0144czy\u0107.
\nIsolda w tym czasie rozmawia\u0142a z kr\u00f3lem i jego ma\u0142\u017conk\u0105. W mig spostrzeg\u0142a,
\ndlaczego jej ojciec tak sobie ceni\u0142 swojego w\u0142adc\u0119. By\u0142 zabawny, zdumiewaj\u0105co
\ndobry i doskonale rozumia\u0142 sytuacj\u0119, w kt\u00f3rej si\u0119 ona znalaz\u0142a. Wyrazi\u0142 swoje
\nwsp\u00f3\u0142czucie nad \u015bmierci\u0105 jej dziadka, kt\u00f3ra mia\u0142a miejsce kilka tygodni
\nwcze\u015bniej, a p\u00f3\u017aniej pos\u0142a\u0142 swojemu pierworodnemu synowi kr\u00f3tkie, znacz\u0105ce
\nspojrzenie. W nast\u0119pnym momencie ksi\u0105\u017c\u0119 Theo sta\u0142 ju\u017c przy niej i wyci\u0105ga\u0142 do
\nniej r\u0119k\u0119, prosz\u0105c j\u0105 w ten spos\u00f3b do ta\u0144ca. Oczywi\u015bcie wiedzia\u0142a, \u017ce nie wolno
\njej odm\u00f3wi\u0107. Nie jemu. <\/div>\n
\nPod\u0105\u017cyli na sam \u015brodek parkietu i
\ntam, mi\u0119dzy wieloma parami zacz\u0119li porusza\u0107 si\u0119 eleganckimi ruchami do pi\u0119knej
\nmelodii. Ksi\u0105\u017c\u0119 przycisn\u0105\u0142 j\u0105 do swojego cia\u0142a i zacz\u0105\u0142 prowadzi\u0107 do ta\u0144ca.
\nPrzez ca\u0142y ten czas nie odwraca\u0142 od niej wzroku. Jego oczy by\u0142y jedn\u0105 wielk\u0105
\ng\u0142\u0119bi\u0105, w kt\u00f3rej mo\u017cna by\u0142o si\u0119 zanurzy\u0107 i nigdy ju\u017c nie uwolni\u0107. Otrze\u017awia\u0142a
\ndopiero kiedy przypomnia\u0142a sobie, jak wcze\u015bniej ksi\u0105\u017c\u0119 opu\u015bci\u0142 wzrok. Tak jakby
\nmu si\u0119 nie spodoba\u0142a. Jakby by\u0142a nie do\u015b\u0107 dobra\u2026<\/div>\n
\nPoczu\u0142a jak kto\u015b j\u0105 popycha, a w
\nnast\u0119pnym momencie by\u0142a ju\u017c w ramionach swojego narzeczonego. By\u0142o jej ciep\u0142o,
\nale nie na tyle, aby zapomnie\u0107. Wyprostowana i milcz\u0105ca, rozejrza\u0142a si\u0119.
\nPomi\u0119dzy ta\u0144cz\u0105cymi przemyka\u0142a sylwetka ksi\u0119cia Alana. To on musia\u0142 by\u0107
\nodpowiedzialny za jej niedosz\u0142y wypadek. Zastanawia\u0142a si\u0119 czy jej nie lubi, czy
\npo prostu chcia\u0142 zrobi\u0107 przyjemno\u015b\u0107 starszemu bratu. Pierwsza opcja wydawa\u0142a
\njej si\u0119 prawdopodobniejsza. Poprawi\u0142a sukni\u0119 i zn\u00f3w spojrza\u0142a na Theobalda.
\nPatrzy\u0142 na ni\u0105 zamy\u015blonym wzrokiem, jakby chcia\u0142 odkry\u0107 tajemnice jej duszy. <\/div>\n
\nW nast\u0119pnym momencie zosta\u0142a
\npoproszona do ta\u0144ca przez jakiego\u015b m\u0142odego cz\u0142owieka, wi\u0119c z ulg\u0105 sp\u0119dzi\u0142a
\nkolejne minuty na wykonywaniu czynno\u015bci, kt\u00f3r\u0105 bardzo lubi\u0142a. Bawi\u0142a si\u0119 do
\np\u00f3\u0142nocy z reszt\u0105 zaproszonych go\u015bci. Poznawa\u0142a r\u00f3\u017cnych ludzi i zag\u0142\u0119bia\u0142a si\u0119 z
\nkr\u00f3low\u0105 Letici\u0105 w przesz\u0142o\u015b\u0107 Theo, kt\u00f3ra by\u0142a do\u015b\u0107 interesuj\u0105ca. M\u0142odzi
\nsp\u0119dzali mn\u00f3stwo czasu razem, cho\u0107 nie w cztery oczy. Ba\u0142a si\u0119 z nim zosta\u0107 sam
\nna sam. Ba\u0142a si\u0119 tego o czym mogliby razem rozmawia\u0107. Ba\u0142a si\u0119, \u017ce nie jest
\ndo\u015b\u0107 dobra. Mimo wszystko te uczucia nie zmniejszy\u0142y rado\u015bci jak\u0105 odczuwa\u0142a
\ntego dnia. Kocha\u0142a Bo\u017ce Narodzenie i entuzjazm jaki wywo\u0142ywa\u0142o. <\/div>\n
\nNoc\u0105 kiedy wszyscy k\u0142adli si\u0119
\nspa\u0107 ona wci\u0105\u017c my\u015bla\u0142a o udanym popo\u0142udniu. Spok\u00f3j zosta\u0142 przerwany w jednej
\nsekundzie. Cisz\u0119 rozdar\u0142 przera\u017caj\u0105cy krzyk. Zarzuci\u0142a na siebie szat\u0119 i
\nwybieg\u0142a ze swojej komnaty z dudni\u0105cym w piersi sercem. Zauwa\u017cy\u0142a jak reszta
\nzaniepokojonych ludzi przemyka obok, wi\u0119c postanowi\u0142a uda\u0107 si\u0119 z nimi. T\u0142um
\nzatrzyma\u0142 si\u0119 na dziedzi\u0144cu przed zamkiem. Jakie\u015b kobiety j\u0119cza\u0142y i zakrywa\u0142y
\nsobie oczy r\u0119koma, a starcy wykonywali znaki krzy\u017ca i wznosili d\u0142onie do nieba.
\nStra\u017cnicy odsuwali wszystkich od marmurowej fontanny. Isolda podesz\u0142a bli\u017cej, a
\nchwil\u0119 p\u00f3\u017aniej poczu\u0142a md\u0142o\u015bci. Na ziemi le\u017ca\u0142o cia\u0142o biskupa, kt\u00f3ry mia\u0142
\nudzieli\u0107 jej \u015blubu. Opr\u00f3cz wbitego w cia\u0142o no\u017ca, mia\u0142 zdart\u0105 z twarzy sk\u00f3r\u0119, jakby
\nkto\u015b go \u017cywcem torturowa\u0142. W oczodo\u0142ach widnia\u0142y bia\u0142ka bez \u017arenic, a reszta
\ncia\u0142a by\u0142a skrwawiona, jakby kto\u015b wyla\u0142 na m\u0119\u017cczyzn\u0119 wiadro farby. <\/div>\n
\nDziewczyna my\u015bla\u0142a, \u017ce nie mo\u017ce
\nby\u0107 gorzej, ale wtem zobaczy\u0142a kogo trzymaj\u0105 stra\u017cnicy. Ch\u0142opak by\u0142 \u015bredniego
\nwzrostu, mia\u0142 cie\u0144 zarostu na twarzy oraz du\u017ce, piwne oczy i w\u0142osy koloru
\nnajciemniejszej nocy. Zgrabne cia\u0142o w tamtym momencie by\u0142o pobite i poobijane,
\njakby stoczy\u0142 b\u00f3jk\u0119, a r\u0119ce mia\u0142 zakrwawione. Isolda dopiero wtedy zda\u0142a sobie
\nspraw\u0119, \u017ce wie kto pope\u0142ni\u0142 takie morderstwo i dlaczego. Wiedzia\u0142a, \u017ce sztylet,
\nkt\u00f3ry spoczywa\u0142 w klatce piersiowej biskupa, by\u0142 przeznaczony dla ksi\u0119cia
\nTheobalda. Wiedzia\u0142a, \u017ce to ona jest odpowiedzialna za dokonan\u0105 zbrodni\u0119. <\/div>\n
\nOczy zbrodniarza spotka\u0142y si\u0119 z
\njej spojrzeniem. Ch\u0142opak u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 szeroko. <\/div>\n
\n– Nikt nas nie rozdzieli \u2013
\npowiedzia\u0142, a p\u00f3\u017aniej zwiesi\u0142 g\u0142ow\u0119 i zamkn\u0105\u0142 oczy, gdy\u017c stra\u017cnik uderzy\u0142 go w
\nskro\u0144. Straci\u0142 przytomno\u015b\u0107. <\/div>\n
\n– Henry\u2026 – j\u0119kn\u0119\u0142a i poczu\u0142a jak
\nspada. To ojciec z\u0142apa\u0142 jej ma\u0142e cia\u0142o, zanim uderzy\u0142o o ziemi\u0119. Lady Rivera
\npodbieg\u0142a do c\u00f3rki i zerkn\u0119\u0142a na ni\u0105. Gdy upewni\u0142a si\u0119, \u017ce ta tylko straci\u0142a
\nprzytomno\u015b\u0107, da\u0142a zna\u0107 stra\u017cnikom, by zabrali st\u0105d Henry\u2019ego. Czeka\u0142a go
\nnajprawdopodobniej kara \u015bmierci, a to tylko dlatego, \u017ce kocha\u0142 Isold\u0119 i nie
\nchcia\u0142 dopu\u015bci\u0107 do jej \u015blubu. W ich miasteczku by\u0142 rzemie\u015blnikiem. Zawsze
\nzachowywa\u0142 si\u0119 nienagannie. Szanowa\u0142 wszystkich ludzi, by\u0142 grzeczny, mi\u0142y i
\npomocny. A jednak gdy straci\u0142 kogo\u015b kto by\u0142 mu najbli\u017cszy zwariowa\u0142. Jego
\ndziwne ataki zacz\u0119\u0142y si\u0119 jeszcze zanim pa\u0144stwo Riverowie opu\u015bcili wiosk\u0119.
\nCa\u0142ymi nocami pr\u00f3bowa\u0142 dosta\u0107 si\u0119 przez okno, do komnaty swojej mi\u0142o\u015bci.
\nNajgorsze jednak w tym wszystkim by\u0142o to, \u017ce ona go nie kocha\u0142a. Owszem \u2013
\nlubi\u0142a i ceni\u0142a go sobie, jednak nigdy nie darzy\u0142a go uczuciem. <\/div>\n
\n– Co tu si\u0119 dzieje?! \u2013 rozleg\u0142
\nsi\u0119 wrzask kr\u00f3la Williama. Bieg\u0142 w aksamitnym szlafroku, a za nim pod\u0105\u017ca\u0142a jego
\n\u017cona i ca\u0142a tr\u00f3jka dzieci. Lord Rivera pocz\u0105\u0142 wyja\u015bnianie z prawdopodobnego
\npowodu dokonania morderstwa. Kr\u00f3lowa Leticia zblad\u0142a.<\/div>\n
\n– Co z Isold\u0105? Biedna dziewczyna\u2026
\nzawo\u0142am medyka! \u2013 wykrzykn\u0119\u0142a, ale w tym momencie, nieprzytomna dama unios\u0142a
\npowieki. Przestraszona, \u017ce ma k\u0142opoty zacz\u0119\u0142a przeprasza\u0107 wszystkich. Matka
\npr\u00f3bowa\u0142a j\u0105 uspokoi\u0107, jednak wygl\u0105da\u0142o na to, \u017ce to paranoja. <\/div>\n
\n– Alanie\u2026 – szepn\u0119\u0142a prosz\u0105co kr\u00f3lowa
\ni pos\u0142a\u0142a synowi znacz\u0105ce spojrzenie. M\u0142ody, tajemniczy ksi\u0105\u017c\u0119, kt\u00f3ry niegdy\u015b
\nmia\u0142 lekcje u miejscowego alchemika podszed\u0142 do narzeczonej brata i jednym
\nzgrabnym ruchem przytrzyma\u0142 jej twarz w miejscu oraz nakaza\u0142 otworzy\u0107 usta. Gdy
\nus\u0142ucha\u0142a, wla\u0142 jej do \u015brodka lekarstwo na uspokojenie. Zawsze nosi\u0142 je przy
\nsobie. Na wszelki wypadek. <\/div>\n
\n– Leki zaraz powinny zacz\u0105\u0107
\ndzia\u0142a\u0107 \u2013 mrukn\u0105\u0142. \u2013 Proponuj\u0119 aby\u015bcie wzi\u0119li dziewczyn\u0119 st\u0105d. Mo\u017ce mie\u0107
\nniezbyt mi\u0142e wspomnienia. <\/div>\n
\nTheobald, kt\u00f3ry do tej pory sta\u0142
\ncicho z boku, podni\u00f3s\u0142 swoj\u0105 przysz\u0142\u0105 \u017con\u0119 i zacz\u0105\u0142 nie\u015b\u0107 w kierunku zamku.
\nWszyscy pomy\u015bleli, i\u017c wreszcie zachowuje si\u0119 jak powinien. Troskliwie i
\npomocnie. Grzecznie. Zani\u00f3s\u0142 j\u0105 do Sali balowej, kt\u00f3ra nadal by\u0142a udekorowana
\n\u015bwi\u0105tecznymi dekoracjami. Przede wszystkim jednak \u2013 czu\u0107 by\u0142o tam rado\u015b\u0107,
\nspok\u00f3j, pewien optymistyczny nastr\u00f3j. Po\u0142o\u017cy\u0142 j\u0105 na fotelu, a sam ukl\u0105k\u0142 przed
\nni\u0105. <\/div>\n
\n– Jak si\u0119 czujesz? \u2013 spyta\u0142
\nca\u0142kiem powa\u017cny. <\/div>\n
\n– To wszystko moja wina\u2026 <\/div>\n
\n– Nieprawda Isoldo. Nie mia\u0142a\u015b na
\nto wp\u0142ywu. <\/div>\n
\n– To mog\u0142e\u015b by\u0107 ty! <\/div>\n
\n– Ale nie by\u0142em \u2013 zapad\u0142a na
\nchwil\u0119 cisza. Po raz pierwszy oboje pomy\u015bleli, \u017ce mo\u017ce jednak wcale jako
\nma\u0142\u017ce\u0144stwu nie b\u0119dzie im ze sob\u0105 \u017ale. Ju\u017c czuli si\u0119 od siebie uzale\u017cnieni i za
\nsiebie odpowiedzialni. <\/div>\n
\n– Ja\u2026 chcia\u0142em ci\u0119 przeprosi\u0107. To
\nma\u0142\u017ce\u0144stwo przekre\u015bla ci \u017cycie \u2013 wyszepta\u0142 skruszony, jakby faktycznie \u017ca\u0142owa\u0142,
\n\u017ce dziewczyna musi robi\u0107 co\u015b wbrew sobie. Isolda patrzy\u0142a na niego z
\nzaskoczeniem, a p\u00f3\u017aniej nagle szeroko si\u0119 u\u015bmiechn\u0119\u0142a. <\/div>\n
\n– My\u015bl\u0119, \u017ce jest zupe\u0142nie na
\nodwr\u00f3t, m\u00f3j panie \u2013 powiedzia\u0142a i zachichota\u0142a. Theobald spojrza\u0142 na ni\u0105 i
\nr\u00f3wnie\u017c jego k\u0105ciki ust unios\u0142y si\u0119 ku g\u00f3rze. Patrz\u0105c w jej fio\u0142kowe oczy
\nwidzia\u0142 swoj\u0105 przysz\u0142o\u015b\u0107. Oni we dwoje, jako przyszli w\u0142adcy. Oni razem
\nwychowuj\u0105cy dw\u00f3jk\u0119 brzd\u0105c\u00f3w. W tamtym momencie, ani jemu, ani jej przez my\u015bl
\nnie przesz\u0142o by rozwa\u017ca\u0107 zab\u00f3jstwo biskupa.<\/div>\n
\n– Co ze \u015blubem? \u2013 spyta\u0142a lady
\nRivera, nieco zaniepokojona.<\/div>\n
\n– Nic si\u0119 nie martw moja ma\u0142a.
\nCzuj\u0119, \u017ce wszystko si\u0119 u\u0142o\u017cy\u2026 – wymrucza\u0142 i przybli\u017cy\u0142 swoj\u0105 twarz do jej w
\nnag\u0142ym porywie odwagi. Gdy ich usta si\u0119 spotka\u0142y, obydwoje poczuli, \u017ce jego
\ns\u0142owa mog\u0105 by\u0107 prawdziwe. <\/div>\n
\nAni jedno, ani drugie nie
\nzauwa\u017cyli, \u017ce nad ich g\u0142owami rozkwita\u0142a jemio\u0142a. Symbol wiecznej mi\u0142o\u015bci. <\/div>\n
\n <\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Trzecie miejsce Le Sherry zapewni\u0142o te oto opowiadanie \ud83d\ude09 Zapraszam do czytania! \ud83d\ude09 *** Opowie\u015b\u0107 Wigilijna      Ciemnow\u0142osa dziewczyna stoj\u0105ca przed lustrem spogl\u0105da\u0142a co rusz na swoje odbicie, by zobaczy\u0107 czy wszystko jest tak jak by\u0107 powinno. W tej jeden jedyny wiecz\u00f3r musia\u0142a wygl\u0105da\u0107 idealnie i to bez dw\u00f3ch zda\u0144! S\u0142u\u017c\u0105ce i pomocnice kr\u0119ci\u0142y si\u0119 […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[10,47],"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/658"}],"collection":[{"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=658"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/658\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2159,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/658\/revisions\/2159"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=658"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=658"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=658"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}