{"id":540,"date":"2014-07-20T11:41:00","date_gmt":"2014-07-20T11:41:00","guid":{"rendered":"http:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/2014\/07\/20\/wyniki-opisz-swoja-najbardziej-zabawna\/"},"modified":"2018-10-07T00:30:10","modified_gmt":"2018-10-07T00:30:10","slug":"wyniki-opisz-swoja-najbardziej-zabawna","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/2014\/07\/20\/wyniki-opisz-swoja-najbardziej-zabawna\/","title":{"rendered":"Wyniki: Opisz swoj\u0105 najbardziej zabawn\u0105 pechow\u0105 sytuacj\u0119"},"content":{"rendered":"
\nObieca\u0142am, \u017ce w przeci\u0105gu trzech dni og\u0142osz\u0119 wyniki konkursu, w kt\u00f3rym do wygrania by\u0142o A\u017b 5 egzemplarzy “Fartowny pech” Olgi Rudnickiej<\/b>, zasiad\u0142am wi\u0119c dzi\u015b do czytania waszych wypowiedzi i najpierw u\u015bmia\u0142am si\u0119 do \u0142ez, a potem za\u0142ama\u0142am, no bo jak wybra\u0107 tylko 5? Jednak po d\u0142ugim namy\u015ble, wszystkich za i przeciw decyzja zapad\u0142a.<\/i><\/div>\n
\n<\/div>\n
\nZanim zostan\u0105 og\u0142oszone wynik przypominam dwa bardzo wa\u017cne <\/b>punkty regulaminu.<\/i>
\n<\/i>
\n
\n<\/i><\/div>\n
    \n
  1. Zwyci\u0119zca
    \n jest zobowi\u0105zany wys\u0142a\u0107 maila z danymi adresowymi na adres konkursyb@o2.pl<\/a> w ci\u0105gu trzech dni od
    \n momentu og\u0142oszenia wynik\u00f3w. Po tym terminie nast\u0105pi wyb\u00f3r nowego
    \n zwyci\u0119zcy.<\/li>\n
  2. Prawo
    \n do sk\u0142adania reklamacji w zakresie niezgodno\u015bci przeprowadzenia konkursu z
    \n Regulaminem, s\u0142u\u017cy ka\u017cdemu uczestnikowi w ci\u0105gu trzech dni od daty
    \n wy\u0142onienia jego laureat\u00f3w. Nale\u017cy je zg\u0142asza\u0107 w formie e-maila na adres:     konkursyb@o2.pl<\/a>.<\/li>\n<\/ol>\n
    \n<\/div>\n
    \nWypowiedzi przeze mnie wybrane rozbawi\u0142y mnie najbardziej, chocia\u017c uwa\u017cam, \u017ce wszystkie by\u0142y \u015bmieszne i jak bym mog\u0142a to ka\u017cda by\u0142a y nagrodzona. Nie przed\u0142u\u017caj\u0105c, og\u0142aszam i\u017c najnowsz\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119 Olgi Rudnickiej wygrywaj\u0105…<\/i><\/div>\n
    \nLe Sherry<\/b><\/i><\/div>\n
    \nSherry musia\u0142a zrobi\u0107 wielkie
    \nwej\u015bcie, dlatego czeka\u0142a na ostatni dzie\u0144 konkursu, \u017ceby zg\u0142osi\u0107 swoj\u0105
    \nprac\u0119. \ud83d\ude00 (A tak szczerze: Sherry zastanawia\u0142a si\u0119 co by tu napisa\u0107 i
    \nzesz\u0142o jej tak do 16-tego :)). No, ale. Ju\u017c jestem i pisz\u0119. \ud83d\ude42<\/p>\n

    Dawno,
    \n dawno temu, kiedy Sherry by\u0142a jeszcze ma\u0142\u0105 Sherry… No dobra, nie
    \nma\u0142\u0105, ale mniejsz\u0105 Sherry, chodzi\u0142a do podstaw\u00f3wki i w\u0142a\u015bnie czeka\u0142a na
    \nwakacje. Oczywi\u015bcie lato zapowiada\u0142o si\u0119 absolutnie CU-DO-WNIE, jak
    \nka\u017cda wi\u0119ksza przerwa od szko\u0142y, w tamtych czasach. Sherry wraz ze
    \nstarszym bratem i kuzynem wierzy\u0142a, \u017ce wakacje b\u0119d\u0105 naprawd\u0119 \u015bwietne,
    \nzw\u0142aszcza \u017ce ca\u0142\u0105 tr\u00f3jc\u0105 tworzyli niemal\u017ce dzieci\u0119cy, nieroz\u0142\u0105czny,
    \nwierny sobie gang. Zawsze co\u015b si\u0119 znalaz\u0142o do roboty i zabawy. Mniejsza
    \nSherry nie mog\u0142a si\u0119 doczeka\u0107 grania w pi\u0142k\u0119 no\u017cn\u0105 z dzieciakami z
    \ns\u0105siedztwa na polu s\u0105siada, ucieczek przed wspomnianym s\u0105siadem, kt\u00f3ry
    \nnie znosi\u0142, gdy dzieci urz\u0105dza\u0142y sobie na jego polu psuedo wyimaginowany
    \n stadion, wycieczek nad oddalony o kilometr od domu wodospad w lesie,
    \nnieudolnego p\u0142ywania w wodzie, improwizowanych zabaw, skakania po
    \ndrzewach (w\u0142a\u015bnie tatu\u015b i wujek wybudowali, wspomnianej wcze\u015bniej
    \ntr\u00f3jcy, domek na drzewie). Czy\u017c nie zapowiada\u0142o si\u0119 pi\u0119kne lato?
    Odpowiem – tak, zapowiada\u0142o si\u0119 pi\u0119kne lato.
    Niestety
    \n los bywa okrutny, a pech tym bardziej. Sherry zawsze wyobra\u017ca\u0142a sobie
    \nPecha i Szcz\u0119\u015bcie jako takie dwie os\u00f3bki, kt\u00f3re na przemian podaj\u0105 sobie
    \n pi\u0142k\u0119. I tu nale\u017cy zauwa\u017cy\u0107, \u017ce pi\u0142k\u0105 by\u0142o \u017cycie danej osoby.
    Wtedy,
    \n to Pech wyci\u0105gn\u0105\u0142 r\u0119k\u0119 po kulk\u0119, z\u0142apa\u0142 j\u0105, potrz\u0105sn\u0105\u0142 i krzykn\u0105\u0142:
    \n“KONIEC TEGO DOBREGO”. A, \u017ce mia\u0142 naprawd\u0119 dobry humor, objawi\u0142 swoj\u0105
    \nwredot\u0119 niszcz\u0105c wszelkie marzenia, plany i pragnienia wakacyjne Sherry.
    \n Jak tego dokona\u0142? Bardzo prosto. Pos\u0142u\u017cy\u0142 si\u0119 ku temu, swoim dobrym
    \nprzyjacielem – Wypadkiem.<\/p>\n

    Tamtego s\u0142onecznego dnia, dok\u0142adnie
    \nPIERWSZEGO DNIA WAKACJI (by\u0142 naprawd\u0119 s\u0142oneczny i \u015bliczny), mniejsza
    \nSherry wraz z kuzynem (jak tak teraz my\u015bl\u0119, nie mam poj\u0119cia gdzie by\u0142
    \nwtedy trzeci cz\u0142onek gangu – m\u00f3j brat) bawili si\u0119 nad rzeczk\u0105, tu\u017c obok
    \ndomu. Zamiast piaszczystej pla\u017cy, mieli brzeg wody z kamyk\u00f3w, ale nie
    \nprzeszkadza\u0142o im to, zw\u0142aszcza, \u017ce bawili si\u0119 troszk\u0119 dalej, na ziemi,
    \npod domkiem na drzewie, buduj\u0105c miasteczko z wi\u0119kszych i mniejszych
    \nkamieni. Ciekawostk\u0105 mo\u017ce by\u0107 to, \u017ce domki i w og\u00f3le budynki budowane
    \nprzez mniejsz\u0105 Sherry, zawsze by\u0142y uznawane za naj\u0142adniejsze. \ud83d\ude42 Ale
    \nwtedy mniejsza Sherry wierzy\u0142a, \u017ce b\u0119dzie dekoratork\u0105 wn\u0119trz, wi\u0119c…
    \nDobra, odesz\u0142am od tematu. W ka\u017cdym razie, wr\u00f3\u0107my do Pecha, bo o tym
    \nmia\u0142a by\u0107 ta historia.<\/i><\/div>\n

    \nWi\u0119c Pech postanowi\u0142 improwizowa\u0107
    \n(a mo\u017ce wszystko zaplanowa\u0142? Kto wie?). Kuzyn Sherry w\u0142a\u015bnie skroba\u0142 w
    \nziemi drogi do miasteczka, kiedy mniejsza Sherry postanowi\u0142a wybra\u0107 si\u0119
    \npo mniejsze kamienie, by zbudowa\u0107 ogrodzenie wok\u00f3\u0142 swoich domk\u00f3w. W tym
    \ncelu wybra\u0142a si\u0119 ku wspomnianemu wcze\u015bniej brzegowi obok rzeki. Sherry
    \nniestety nigdy nie uda\u0142o si\u0119 uko\u0144czy\u0107 ogrodzenia. Bowiem kiedy wsta\u0142a i
    \npod\u0105\u017ca\u0142a do brzegu, nie zauwa\u017cy\u0142a konaru drzewa, na kt\u00f3rym by\u0142 domek
    \nw\u0142a\u015bnie wybudowany (feralne drzewo. Niech go szlag). Mniejsza,
    \nrozp\u0119dzona Sherry run\u0119\u0142a na twarz. W ostatnim momencie m\u00f3zg postanowi\u0142
    \ninterweniowa\u0107, ka\u017c\u0105c r\u0105czkom Sherry wyci\u0105gn\u0105\u0107 si\u0119 i zamortyzowa\u0107 upadek.
    \n Rozleg\u0142 si\u0119 dziwny d\u017awi\u0119k (a mo\u017ce wcale go nie by\u0142o, tylko mi si\u0119
    \nzdawa\u0142o?) i Sherry ju\u017c wiedzia\u0142a, \u017ce co\u015b jest nie w porz\u0105dku. Prawa r\u0119ka
    \n (a tu nalezy zauwa\u017cy\u0107, \u017ce Sherry jest i zawsze by\u0142a prawor\u0119czna, wi\u0119c
    \nby\u0142a ona o wiele wa\u017cniejsza od lewej) bola\u0142a jak diabli. Oczywi\u015bcie nie
    \noby\u0142o si\u0119 od p\u0142aczu, wrzask\u00f3w, przera\u017cenia. Kuzyn Sherry od razu pobieg\u0142
    \n po swojego tat\u0119, a ten nakaza\u0142 ma\u0142ej Sherry sprawdzi\u0107 czy mo\u017ce zgina\u0107
    \nnadgarstek. Sherry niestety nie mog\u0142a, bo jak ju\u017c wspomnia\u0142am – bola\u0142o
    \njak diabli. Wujek jednak zby\u0142 jej zrozpaczone s\u0142owa machni\u0119ciem r\u0119ki
    \nm\u00f3wi\u0105c, \u017ce to NA PEWNO tylko niegro\u017ane obicie. No c\u00f3\u017c. Nie mia\u0142 racji.
    \nTata Sherry zabra\u0142 j\u0105 do szpitala gdzie okaza\u0142o si\u0119, \u017ce nadgarstek jest
    \nz\u0142amany. A ile mia\u0142a trwa\u0107 kuracja i noszenie gipsu? No, kto zgadnie?
    \nDwa miesi\u0105ce. DWA MIESI\u0104CE.<\/p>\n

    A je\u015bli kto\u015b zapomnia\u0142 – \u00f3w wypadek
    \nzdarzy\u0142 si\u0119 PIERWSZEGO DNIA WAKACJI. Koniec ko\u0144c\u00f3w gips zosta\u0142 zdj\u0119ty
    \n(je\u015bli kto\u015b ma w\u0105tpliwo\u015bci – nie k\u0142ami\u0119. Naprawd\u0119. To autentyczna
    \nhistoria) OSTATNIEGO DNIA WAKACJI. Czyli – jak kto\u015b ju\u017c zd\u0105\u017cy\u0142 wysnu\u0107 –
    \nca\u0142e dwa miesi\u0105ce mniejsza Sherry nosi\u0142a gips na r\u0105czce. I szlag trafi\u0142
    \nwszystkie plany. Szlag trafi\u0142 granie w pi\u0142k\u0119 (inni grali, Sherry by\u0142a
    \ns\u0119dzi\u0105), szlag trafi\u0142 skakanie po drzewach (z oczywistych wzgl\u0119d\u00f3w).
    \nMa\u0142a Sherry, kiedy ju\u017c przesz\u0142a jej rozpacz, by\u0142a po prostu w\u015bciek\u0142a.
    \nWszyscy traktowali j\u0105 jak jajko, nikt na nic f a j n e g o jej nie
    \npozwala\u0142 (\u017ceby r\u0119ka mog\u0142a si\u0119 zagoi\u0107). <\/p>\n

    A co Pech na to? Pech na to tylko zatar\u0142 r\u0119ce z rado\u015bci (nie wypuszczaj\u0105c z nich pi\u0142ki. Utalentowany co?). <\/p>\n

    Oczywi\u015bcie
    \n z perspektywy czasu to wydaje si\u0119 przezabawne. No bo kto by pomy\u015bla\u0142,
    \n\u017ce mo\u017cna tak zepsu\u0107 komu\u015b wakacje? Pierwszego dnia wakacji, wakacji –
    \nkt\u00f3re zapowiada\u0142y si\u0119 wspaniale, wszystko run\u0119\u0142o jak domek z kart. I jak
    \n na ironi\u0119, gips KONIECZNIE MUSIA\u0141 by\u0107 noszony przez cholerne DWA
    \nMIESI\u0104CE. Plusem z tamtego okresu jest fakt, \u017ce p\u00f3\u017aniej miesi\u0105c mniejsza
    \n Sherry nie musia\u0142a \u0107wiczy\u0107 na wuefie (ju\u017c wtedy bestyjka wiedzia\u0142a, \u017ce
    \ngo nie znosi ^^), dosta\u0142a odszkodowanie i… materia\u0142 do wspominania. \ud83d\ude42
    \n Inna sprawa, \u017ce tamto z\u0142amanie, powt\u00f3rzy\u0142o si\u0119 ponownie. R\u00f3wnie\u017c w
    \npodstaw\u00f3wce. Dwa lata p\u00f3\u017aniej. Ale to ju\u017c jest opowie\u015b\u0107 na inn\u0105 okazj\u0119.
    \n\ud83d\ude42   <\/b> <\/i><\/div>\n

    \n<\/div>\n
    \n<\/div>\n
    \nZjadam Skarpety<\/b><\/i><\/div>\n
    \nSytuacja \u015bwie\u017ca, sprzed kilku dni, w\u0142a\u015bciwie to powinnam pali\u0107 si\u0119 ze
    \nwstydu za co\u015b takiego, bo nie \u015bwiadczy\u0142o to dobrze o mnie, ale jednak
    \nwywo\u0142uje to u mnie jedynie rozbawienie.
    W\u0142a\u015bnie kilka dni temu
    \nzdarzy\u0142o mi si\u0119 pojecha\u0107 z kole\u017cankami w g\u00f3ry, w celu odpocz\u0119cia od
    \ncodziennych zaj\u0119\u0107 i rozlu\u017anienia si\u0119 – taki mi\u0142y wst\u0119p przed wakacyjnym
    \nlenistwem. Nie mog\u0142y\u015bmy nie zawita\u0107 do stolicy polskich g\u00f3r i ich
    \nwizyt\u00f3wki – Zakopanego. Oczywi\u015bcie w ruch posz\u0142y aparaty, fotografowa\u0142y\u015bmy wszystko – podchodzi\u0142y\u015bmy nawet do zwyk\u0142ych ludzi, by
    \nzrobi\u0107 sobie z nimi zdj\u0119cia na pami\u0105tk\u0119. Z ch\u0119ci\u0105 pozowali do zdj\u0119\u0107
    \ntak\u017ce g\u00f3rale i ich koniki, dlatego tylko nas to rozochoci\u0142o. Spaceruj\u0105c
    \npo Krup\u00f3wkach dostrzeg\u0142y\u015bmy jednak takiego wielkiego pluszaka – no
    \nwiecie, takiego za kt\u00f3rego przebieraj\u0105 si\u0119 ludzie, a inni mog\u0105 si\u0119 z
    \nnimi sfotografowa\u0107. Ja osobi\u015bcie obawia\u0142am si\u0119 mie\u0107 z nim zdj\u0119cia,
    \ndlatego tylko sta\u0142am z boku, nawet nie bawi\u0142am si\u0119 w fotografa, jednak
    \nmoje kole\u017canki korzysta\u0142y z okazji i zrobi\u0142y ich mn\u00f3stwo. Jednak
    \npoczciwy misio, kiedy ju\u017c odchodzi\u0142y\u015bmy, poszed\u0142 za nami i powiedzia\u0142,
    \n\u017ce pieni\u0105dze si\u0119 nale\u017c\u0105… No a my zamiast si\u0119 zrzuci\u0107 i zap\u0142aci\u0107, w
    \nko\u0144cu to nie by\u0142 maj\u0105tek, no to wzi\u0119\u0142y\u015bmy nogi za pas i zacz\u0119\u0142y\u015bmy od
    \nniego ucieka\u0107 – przez ca\u0142e Krup\u00f3wki. Bo\u017ce, ludzie patrzyli na nas jak na
    \n idiotki – wyobra\u017acie sobie, 4 dziewczyny uciekaj\u0105ce przed goni\u0105cym je
    \npluszakiem! W ko\u0144cu jednak skr\u0119ci\u0142y\u015bmy w boczn\u0105 uliczk\u0119, ale nie
    \nwszystkie – jedna kole\u017canka polecia\u0142a prosto, dlatego nas zgubi\u0142a. My
    \nzwia\u0142y\u015bmy do jakiego\u015b sklepu, a ona zacze\u0142a do nas dzwoni\u0107, by nas
    \nznale\u017a\u0107 – no i przywlok\u0142a za sob\u0105 tego mi\u015bka, kt\u00f3ry zacz\u0105\u0142 na nas czeka\u0107
    \n pod sklepem. W ko\u0144cu, po jakich\u015b 10 minutach zap\u0142aci\u0142y\u015bmy mu, pal\u0105c si\u0119
    \n ze wstydu. Teraz jednak chyba nie jestem zawstydzona, poniewa\u017c mam co
    \nwspomina\u0107 – ubaw by\u0142 nieziemski, cho\u0107 jednak pechowy dla nas. \ud83d\ude42 <\/b><\/i><\/div>\n
    \n<\/div>\n
    \nJaneS<\/b><\/i><\/div>\n
    \nPech? W moim s\u0142owniczku to s\u0142owo zamieni\u0142o si\u0119 z literk\u0105 A miejscami- wyst\u0119puje jako pierwsze.
    Ile\u017c razy zdarzy\u0142y mi si\u0119 momenty, gdy musia\u0142am si\u0119 t\u0142umaczy\u0107? Oj, du\u017co.
    Ile to razy spali\u0142am buraka przy innych? Nie zlicz\u0119.
    Ile razy si\u0119 wtedy \u015bmia\u0142am? Musz\u0119 przyzna\u0107, \u017ce praktycznie ani razu\u2026
    C\u00f3\u017c,
    \n nie by\u0142y to chwile do \u015bmiechu. Tak my\u015bla\u0142am wtedy, ale z perspektywy
    \nczasu wiem, \u017ce wygl\u0105da\u0142o to niebywale zabawnie z miejsca widz\u00f3w \ud83d\ude42 <\/p>\n

    Zdarzy\u0142o
    \n si\u0119 to dosy\u0107 niedawno w poniedzia\u0142ek. By\u0142am wtedy w szkole (ehh, jak ja
    \n nie lubi\u0119 poniedzia\u0142k\u00f3w :)) Tego dnia mia\u0142am akurat dwa j\u0119zyki
    \nukrai\u0144skie. Pierwszy poszed\u0142 jak z p\u0142atka. Ciekawy temat, ciekawe
    \nzadania. Gdy zadzwoni\u0142 dzwonek na dziesi\u0119ciominutow\u0105 przerw\u0119, wszyscy
    \nwybiegli z klasy, Pani posz\u0142a do pokoju nauczycielskiego. Zostali tylko
    \nnieliczni, w tym ja. Rozmawia\u0142am z kole\u017cank\u0105, gdy nagle za mn\u0105
    \nus\u0142ysza\u0142am jak\u0105\u015b k\u0142\u00f3tnie. Moi dwaj nieroz\u0142\u0105czni koledzy\u2026 A dalej posz\u0142o z
    \n g\u00f3rki. M\u00f3j kolega Jarek stoj\u0105cy ko\u0142o parapetu wzi\u0105\u0142 doniczk\u0119 do r\u0119ki i
    \n rzuci\u0142 j\u0105 do drugiego kolegi- Miko\u0142aja. Nie musz\u0119 chyba pisa\u0107, \u017ce ten
    \ndrugi by\u0142 ca\u0142y w ziemi\u2026 Jarek zacz\u0105\u0142 ucieka\u0107 przed krwio\u017cerczym
    \nspojrzeniem swojego przyjaciela, a Miko\u0142aj jak si\u0119 wkurzy\u0142, to odrzuci\u0142
    \n mu narz\u0119dzie zbrodni. Bogu ducha winna ro\u015blinka drasn\u0119\u0142a rami\u0119 Jarka i
    \nwpad\u0142a do zmywaka. Dwaj byli ca\u0142kowicie ubrudzeni ziemi\u0105. Jak dwie ma\u0142e
    \n\u015bwinki \ud83d\ude42 Ogl\u0105da\u0142am t\u0105 komiczna sytuacj\u0119 z boku i gdy zamieszanie usta\u0142o
    \n zacz\u0119\u0142am si\u0119 \u015bmia\u0107 na ca\u0142y g\u0142os. Wprost zacz\u0119\u0142am si\u0119 tarza\u0107 ze \u015bmiechu.
    \n Wszyscy patrzyli na mnie jak na wariatk\u0119.
    Jarek: No i z czego si\u0119 \u015bmiejesz?
    Ja: Ahaha\u2026
    Jak
    \n m\u00f3j kolega straci\u0142 do mnie cierpliwo\u015b\u0107, podszed\u0142 do mnie i rzuci\u0142
    \nprosto na mnie ziemi\u0119, kt\u00f3ra jeszcze przed chwil\u0105 by\u0142a w jego w\u0142osach.
    \nKoniec ko\u0144c\u00f3w sko\u0144czy\u0142am jak oni. Jak trzej muszkieterowie\u2026<\/p>\n

    Teraz
    \n jak sobie o tym pomy\u015bl\u0119, to banan sam pcha mi si\u0119 na buzi\u0119. I jeszcze
    \nmina mojej Pani, gdy wr\u00f3ci\u0142a do klasy po dzwonku. Bezcenne \ud83d\ude00  <\/b><\/i><\/div>\n

    \n<\/div>\n
    \nNieko\u0144cz\u0105ce si\u0119 Marzenia<\/b><\/i><\/div>\n
    \nDawno, dawno, dawno temu.. no dobra nie a\u017c TAK dawno, ale \u0142adnych par\u0119
    \nlat temu przytrafi\u0142a si\u0119 dla mnie m\u0142odej, pi\u0119knej zbuntowanej
    \nkompromituj\u0105ca sytuacja…
    B\u0119d\u0105c uczennic\u0105 liceum przemierza\u0142am tras\u0119
    \n do szko\u0142y, niema\u0142\u0105 bo w jedn\u0105 stron\u0119 36km, z jedn\u0105 przesiadk\u0105. Pewnego
    \nrazu musia\u0142am kontynuowa\u0107 podr\u00f3\u017c poniewa\u017c mia\u0142am um\u00f3wion\u0105 wizyt\u0119 u
    \nlekarza, jako,\u017ce bilet miesi\u0119czny by\u0142 wykupiony do miejscowo\u015bci w kt\u00f3rej
    \n si\u0119 przesiada\u0142am musia\u0142am dokupi\u0107 normalny bilecik, aby z czystym
    \nsumieniem legalnie podr\u00f3\u017cowa\u0107 dalej. Jak to w instytucji PKS-em zwanych
    \nbywa ceny potrafi\u0105 ulec zmianie praktycznie z dnia na dzie\u0144. Traf a
    \nraczej m\u00f3j pech chcia\u0142,\u017ce tego feralnego dnia podro\u017ca\u0142y o ca\u0142e 20
    \ngroszy. niby nic a jednak co\u015b bo akurat wtedy kochana mamusia maj\u0105c
    \ndziwn\u0105 mani\u0119 (doprawdy nie wiem sk\u0105d jej si\u0119 to wzi\u0119\u0142o bo nie jest
    \nsk\u0105pa) wyliczy\u0142a co do grosika pieni\u0105\u017cki. I w tym momencie poczu\u0142am
    \ngroz\u0119 sytuacji. Jecha\u0107 bez biletu grozi\u0142o mandatem, strach. Przeszuka\u0142am
    \n wszystkie kieszenie, zakamarki torby, nic. I dosz\u0142o do mnie,\u017ce oto
    \nstoj\u0119 przed strasznym zadaniem, musia\u0142am i\u015b\u0107 \u017bEBRA\u0106 , tak dok\u0142adnie tak,
    \n wiadomo nie zna\u0142am wsp\u00f3\u0142pasa\u017cer\u00f3w, wi\u0119c o po\u017cyczce nie by\u0142o mowy…
    \nrozejrza\u0142am si\u0119 po autobusie, namierzy\u0142am starszego pana
    \n(stwierdzi\u0142am,\u017ce mi\u0142y wiekowy pan zrozumie biedn\u0105 uczennic\u0119 i nie
    \nodm\u00f3wi) podesz\u0142am z ceg\u0142\u0105 na facjacie i niemal\u017ce szeptem zapyta\u0142am czy
    \nmo\u017ce mi do\u0142o\u017cy\u0107 20 gr do biletu, bo no, zabrak\u0142o jakim\u015b cudem… nie
    \nby\u0142o sensu t\u0142umaczy\u0107,\u017ce mamusia lubi wylicza\u0107. Pan oczywi\u015bcie z
    \nwyrozumia\u0142ym u\u015bmiechem na twarzy podarowa\u0142 biednemu dziewcz\u0119ciu, czyli
    \nmnie, te nieszcz\u0119sne 20 GROSZY (!!) szybko zakupi\u0142am bilet,
    \nzbunkrowa\u0142am mi\u0119dzy siedzeniami i przyrzek\u0142am sobie,\u017ce nigdy ale to
    \nnigdy wi\u0119cej nie dopuszcz\u0119 do takiej upokarzaj\u0105cej sytuacji.
    Tego
    \ndnia poczu\u0142am co znaczy by\u0107 \u017cebrakiem, straszne do\u015bwiadczenie, mamusia
    \nsi\u0119 ubawi\u0142a, naprawd\u0119 nie wiem z czego, mnie nie by\u0142o do \u015bmiechu.
    \nZw\u0142aszcza kiedy si\u0119 ma te 17 lat i wiadomo na wszytko jest si\u0119 jako\u015b
    \ndziwnie wyczulonym.  <\/i><\/div>\n
    \n<\/div>\n
    \nAdriana B<\/b><\/i><\/div>\n
    \nMoja pechowa sytuacja, odnosi si\u0119 do obrony pracy licencjackiej. Lecz
    \nnie do samej obrony wracam, lecz ok. miesi\u0105c wcze\u015bniej. Gdy praca
    \nzosta\u0142a napisana i ca\u0142kowicie przeze mnie, i pani\u0105 promotor sprawdzona,
    \nzacz\u0119\u0142am szuka\u0107, gdzie najtaniej j\u0105 wydrukowa\u0107. Oczywi\u015bcie wiadomo, \u017ce
    \nmusi by\u0107 w kilku egzemplarzach, wi\u0119c bud\u017cet biednego studenta nie\u017ale
    \nzostaje nadszarpni\u0119ty. Jest znalaz\u0142am, w Katowicach!(Nie wspominam, i\u017c
    \njest to ponad 30 km. od mojego miasta), lecz przy okazji za\u0142atwienia
    \njakiej\u015b sprawy, postanowi\u0142am wydrukowa\u0107 i oprawi\u0107 prac\u0119. Szcz\u0119\u015bliwa
    \nwr\u00f3ci\u0142am do domu, z egzemplarzem pod pach\u0105. Pe\u0142na w skowronkach da\u0142am
    \nprac\u0119 mojej mamie, po kilku chwilach s\u0142ysz\u0119: “Ada, ale na stronie
    \ntytu\u0142owej masz b\u0142\u0105d”. Obla\u0142 mnie zimny pot. Zerkam i faktycznie, b\u0142\u0105d
    \nnie wynika\u0142 z pisowni, lecz poznika\u0142y niekt\u00f3re spacje, i to nie tylko na
    \n stronie tytu\u0142owej. Zrozpaczona uzna\u0142am, \u017ce nie mog\u0119 tak tego zostawi\u0107.
    \nWi\u0119c zerkn\u0119\u0142am na sw\u00f3j plik: Wszystko w porz\u0105dku, u mnie spacji nie
    \nbrakuje – pomy\u015bla\u0142am. I szybko zacz\u0119\u0142am pisa\u0107 e-mail do punktu ksero, i\u017c
    \n popsuli moj\u0105 prac\u0119. Oczywi\u015bcie nie omieszka\u0142am napisa\u0107, \u017ce przyjecha\u0142am
    \n z daleka i na pewno nie dojad\u0119, by spraw\u0119 za\u0142atwi\u0107. Po wielu mejlach,
    \nuzyska\u0142am odpowied\u017a, \u017ce jeszcze raz j\u0105 wydrukuj\u0105 i wy\u015bl\u0105 mi j\u0105, a ja
    \nprzy okazji mam kiedy\u015b odnie\u015b\u0107 “zniszczony egzemplarz”. Jak zosta\u0142o
    \npowiedziane, tak si\u0119 sta\u0142o. Przy okazji obrony, posz\u0142am do punktu ksero,
    \n odnie\u015b\u0107 wadliwy egzemplarz, na co Pani informuje mnie, \u017ce taka sytuacja
    \n nie mia\u0142a u nich miejsca i nic o tym nie wie. Wi\u0119c wysz\u0142am z tego
    \npunktu g\u0142\u00f3wkuj\u0105c, co si\u0119 sta\u0142o? W domu, \u015bwi\u0119towa\u0142am zdanie pracy
    \nlicencjackiej na pi\u0105tk\u0119, gdy nagle mnie ol\u015bni\u0142o. Zapewne zapytasz teraz
    \ngdzie ta \u015bmieszna sytuacja? A wi\u0119c, napisa\u0142am e-mail, nie do tego punktu
    \n ksero(Na tej samej ulicy znajduj\u0105 si\u0119 a\u017c 4 punkty, w ko\u0144cu blisko
    \nuczelni), i tak o to moim pechowym sposobem, zafundowa\u0142am sobie
    \nca\u0142kowicie za darmo, dor\u0119czony do r\u0105k w\u0142asnych egzemplarz pracy
    \nlicencjackiej \ud83d\ude09  <\/i><\/div>\n
    \n<\/div>\n
    \nWymienione osoby prosz\u0119 o przes\u0142anie na wy\u017cej wspomniany adres e-mail swoich adres\u00f3w, jak uzyskam ju\u017c wszystkie  przeka\u017ce je wydawnictwu by mog\u0142o wys\u0142a\u0107 nagrody!<\/b><\/i><\/div>\n
    \n<\/div>\n
    \nGratuluj\u0119 wygranym i dzi\u0119kuj\u0119 wszystkim za udzia\u0142 w zabawie \ud83d\ude09 <\/b>  <\/i><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

    Obieca\u0142am, \u017ce w przeci\u0105gu trzech dni og\u0142osz\u0119 wyniki konkursu, w kt\u00f3rym do wygrania by\u0142o A\u017b 5 egzemplarzy “Fartowny pech” Olgi Rudnickiej, zasiad\u0142am wi\u0119c dzi\u015b do czytania waszych wypowiedzi i najpierw u\u015bmia\u0142am si\u0119 do \u0142ez, a potem za\u0142ama\u0142am, no bo jak wybra\u0107 tylko 5? Jednak po d\u0142ugim namy\u015ble, wszystkich za i przeciw decyzja zapad\u0142a. Zanim zostan\u0105 […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[10,47],"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/540"}],"collection":[{"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=540"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/540\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2041,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/540\/revisions\/2041"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=540"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=540"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=540"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}