{"id":452,"date":"2015-01-31T21:09:00","date_gmt":"2015-01-31T21:09:00","guid":{"rendered":"http:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/2015\/01\/31\/by-nauczyc-sie-jak-zyc\/"},"modified":"2018-10-07T00:29:26","modified_gmt":"2018-10-07T00:29:26","slug":"by-nauczyc-sie-jak-zyc","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/2015\/01\/31\/by-nauczyc-sie-jak-zyc\/","title":{"rendered":"By nauczy\u0107 si\u0119 jak \u017cy\u0107"},"content":{"rendered":"
\n<\/a><\/div>\n

\n\u201eKiedy nie mo\u017cna doda\u0107 dni do swojego
\n\u017cycia, trzeba doda\u0107 \u017cycia swoim dniom\u201d.*<\/i><\/b>
\n<\/i><\/b><\/p>\n

\nJean Bernard, onkolog<\/i><\/div>\n
\n<\/div>\n
\nRodzice kochaj\u0105 swoje dzieci i uczyni\u0105
\nwszystko by te by\u0142y szcz\u0119\u015bliwe, radosne i nie cierpia\u0142y. Co jednak maj\u0105 zrobi\u0107
\ngdy dowiaduj\u0105 si\u0119 o chorobie swoich pociech i jedyne co mog\u0105, to patrze\u0107, by\u0107
\nprzy nich, kocha\u0107 i sprawi\u0107, by b\u00f3l nie by\u0142 tak dotkliwy, a dni, kt\u00f3re im
\nzosta\u0142y by\u0142y jak najbardziej radosne i pe\u0142ne mi\u0142o\u015bci.<\/i><\/div>\n
\n<\/div>\n
\nAnne-Dauphine i Lo\u00efc maj\u0105
\nczteroletniego synka Gasparda, dwuletni\u0105 c\u00f3reczk\u0119 <\/i>Tha\u00efs, spodziewaj\u0105 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c trzeciego dziecka. S\u0105
\nzwyczajn\u0105, szcz\u0119\u015bliw\u0105, snuj\u0105c\u0105 plany na przysz\u0142o\u015b\u0107 rodzin\u0105. <\/i> Nawet przez chwil\u0119 nie my\u015bleli, \u017ce spok\u00f3j
\npanuj\u0105cy w ich domu jest tylko tymczasowy. W czasie wakacji Anne zauwa\u017ca, \u017ce jej
\nnajm\u0142odsza latoro\u015bl lekko pow\u0142\u00f3czy n\u00f3\u017ck\u0105. Pocz\u0105tkowo lekarze twierdz\u0105, \u017ce to
\nnic powa\u017cnego, ale kieruj\u0105 ma\u0142\u0105 na kolejne badania, by doj\u015b\u0107 do tego co jej
\njest. W dniu drugich urodzin <\/i>Tha\u00efs ma\u0142\u017ce\u0144stwo s\u0142yszy
\nokrutny wyrok. Ich male\u0144ka dziewczynka choruje na<\/i> Leukodystrofi\u0119
\nmetachromatyczn\u0105 –  chorob\u0119 powoduj\u0105c\u0105
\nstopniow\u0105 degradacj\u0119 uk\u0142adu nerwowego, co prowadzi do ca\u0142kowitej utraty
\nmo\u017cliwo\u015bci chodzenie, m\u00f3wienia, widzenia, a na ko\u0144cu s\u0142yszenia i ostatecznie
\n\u015bmierci\u2026 Ponadto okazuje si\u0119 r\u00f3wnie\u017c, \u017ce nowo narodzone male\u0144stwo cierpi na to
\nsamo. Jak maj\u0105 poradzi\u0107 sobie w obliczu tak niewyobra\u017calnie bolesnej tragedii?<\/i><\/div>\n
\n<\/div>\n
\nPowiedzie\u0107, \u017ce lubi\u0119 si\u0119ga\u0107 po ksi\u0105\u017cki
\ntego typu by\u0142oby z mojej strony nietaktem, bo przecie\u017c to nie fikcja, a czyje\u015b
\nprawdziwe \u017cycie. Niemniej ci\u0105gnie mnie do takiej literatury, bo za ka\u017cdym razem
\nco\u015b mi przypomina, u\u015bwiadamia i stawia do pionu, oczywi\u015bcie po jakim\u015b czasie,
\nbo na pocz\u0105tku musz\u0119 je prze\u017cy\u0107 i przep\u0142aka\u0107. <\/i><\/div>\n
\n<\/div>\n
\n\u201eTo nie s\u0142owa
\nrani\u0105, lecz spos\u00f3b w jaki je wypowiadamy\u201d.*<\/i><\/b><\/div>\n
\n<\/div>\n
\nAnne-Dauphine Julliand po us\u0142yszeniu
\ndiagnozy <\/i>Tha\u00efs na pocz\u0105tku si\u0119
\nza\u0142ama\u0142a, ale p\u00f3\u017aniej z\u0142o\u017cy\u0142a jej pewn\u0105 obietnic\u0119. \u201e<\/i>\u015alady ma\u0142ych
\nst\u00f3p na piasku\u201d s\u0105 zapisem i potwierdzeniem, \u017ce zar\u00f3wno ona, reszta rodziny,
\nniania, a nawet przyjaciele spe\u0142nili, to co jej obiecano. Tytu\u0142 ten jest te\u017c \u015bwiadectwem
\nmi\u0142o\u015bci, zaanga\u017cowania, niewyobra\u017calnego cierpienia, nadziei oraz nauki. Wida\u0107
\nw nim jak przebiega\u0142o codzienne \u017cycie rodzinny, blaski i cienie kolejnych
\ngodzin, dni, tygodni po tym jak w ich \u015bwiat wkroczy\u0142a choroba. Francuska
\ndziennikarka bez koloryzowania czy \u0142agodzenia opisuje swoje uczucia, l\u0119ki,
\nobawy, to jak wraz z innymi uczy si\u0119 \u017cy\u0107 z \u015bwiadomo\u015bci\u0105 utraty ukochanej osoby,
\nukazuje tak\u017ce dzieci\u0119ce spojrzenie na zaistnia\u0142\u0105 sytuacj\u0119, zupe\u0142nie inne od
\ndoros\u0142ego, a jak\u017ce trafne. To pokaz si\u0142y rodzinnej mi\u0142o\u015bci, wi\u0119zi \u0142\u0105cz\u0105cej
\nrodze\u0144stwo, rodzic\u00f3w. Co\u015b poruszaj\u0105cego i pi\u0119knego. <\/i><\/i><\/div>\n
\n<\/div>\n
\nTo wr\u0119cz
\nniewyobra\u017calne, jak po tylu szokuj\u0105cych wiadomo\u015bciach i \u015bwiadomo\u015bci, \u017ce nie
\nmo\u017cna kompletnie nic zrobi\u0107, by uratowa\u0107 w\u0142asne dziecko Anne i <\/i>Lo\u00efc
\npod\u0105\u017caj\u0105 dalej. Jestem pe\u0142na podziwu dla nich, bo mieli prawo si\u0119 za\u0142ama\u0107, a
\noni walczyli wytrwale nadal walcz\u0105, jak s\u0105dz\u0119. Dla siebie, swoich dzieci trwaj\u0105
\nz dnia na dzie\u0144, wykonuj\u0105c codzienne czynno\u015bci, okazuj\u0105c mi\u0142o\u015b\u0107 i daj\u0105c
\nbezpiecze\u0144stwo. Nie s\u0105 idealni, pope\u0142niaj\u0105 b\u0142\u0119dy, ucz\u0105 si\u0119 na nich, cierpi\u0105,
\nupadaj\u0105, ale zawsze znajduj\u0105 si\u0142y, by walczy\u0107 dalej. Pomi\u0119dzy ciemnymi chmurami
\nprzebijaj\u0105 si\u0119 promyki s\u0142o\u0144ca, kt\u00f3re rodzina Anne docenia i ch\u0142onie ca\u0142\u0105 sob\u0105. <\/i><\/i><\/div>\n
\n<\/div>\n
\nNa niespe\u0142na
\n230 stronach znajduj\u0105 si\u0119 kolosalne wr\u0119cz pok\u0142ady uczu\u0107, kt\u00f3re uderzy\u0142y we mnie
\ni sprawi\u0142y, \u017ce\u2026 zupe\u0142nie nie wiem jak mam opisa\u0107, to co czuj\u0119. Z niepewno\u015bci\u0105 i
\nstrachem, a zarazem wielkim szacunkiem, przewraca\u0142am kolejne strony obawiaj\u0105c
\nsi\u0119 co na nich zastan\u0119. Wiem, \u017ce taki koniec by\u0142 nieunikniony, ale przecie\u017c
\nka\u017cdy buntuje si\u0119 przeciwko cierpieniu dzieci. Mnie bola\u0142o serce w trakcie
\nczytania, a co dopiero czuli rodzice trac\u0105cy swoj\u0105 c\u00f3reczk\u0119, patrz\u0105cy jak
\ncierpi i ga\u015bnie\u2026 P\u0142aka\u0142am nad tym tytu\u0142em chyba bez przerwy, \u0142zami z\u0142o\u015bci,
\nwzruszenia, rado\u015bci i b\u00f3lu. Jestem pe\u0142na podziwu dla rodzic\u00f3w oraz Tha\u00efs, \u017ce
\nby\u0142a tak silna, pogodna i pogodzona z tym co ma nadej\u015b\u0107. <\/i><\/div>\n
\n<\/div>\n
\nNiezmiernie
\ntrudno by\u0142o mi napisa\u0107 o tej pozycji, bo cokolwiek nie przyjdzie mi na my\u015bl, to
\njest za ma\u0142o, zbyt banalne, nie takie jak powinno. Ale co\u015b powsta\u0142o. To jedna z
\ntych publikacji, kt\u00f3re trzeba przeczyta\u0107. Wzrusza, pozwala znale\u017a\u0107 odpowiedzi
\nna pytania o prawd\u0119, mi\u0142o\u015b\u0107, sens \u017cycia oraz cierpienia. Napisana prostym, ale
\n\u0142adnym j\u0119zykiem. Niesamowita! <\/i><\/div>\n
\n<\/div>\n
\n\u201eCzasami szcz\u0119\u015bcie sk\u0142ada
\nsi\u0119 z drobiazg\u00f3w, rzeczy male\u0144kich, niemal nieistotnych\u201d.*<\/i><\/b><\/div>\n
\n<\/div>\n
\n*Anne-Dauphine Julliand,
\n\u201e\u015alady ma\u0142ych st\u00f3p na piasku\u201d<\/i><\/div>\n
\nAutor: <\/i><\/b>Anne-Dauphine
\nJulliand<\/i><\/div>\n
\nTytu\u0142: <\/i><\/b>\u015alady ma\u0142ych
\nst\u00f3p na piasku<\/i><\/div>\n
\nWydawnictwo: <\/i><\/b>\u015awi\u0119ty
\nWojciech<\/i><\/div>\n
\nRok wydania: <\/i><\/b>15
\npa\u017adziernika  2012 <\/i><\/div>\n
\nLiczba stron: <\/i><\/b>224<\/i><\/div>\n
\n<\/div>\n
\nWyzwania: <\/i>12 ksi\u0105\u017cek na 2015 rok<\/i><\/a><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u201eKiedy nie mo\u017cna doda\u0107 dni do swojego \u017cycia, trzeba doda\u0107 \u017cycia swoim dniom\u201d.* Jean Bernard, onkolog Rodzice kochaj\u0105 swoje dzieci i uczyni\u0105 wszystko by te by\u0142y szcz\u0119\u015bliwe, radosne i nie cierpia\u0142y. Co jednak maj\u0105 zrobi\u0107 gdy dowiaduj\u0105 si\u0119 o chorobie swoich pociech i jedyne co mog\u0105, to patrze\u0107, by\u0107 przy nich, kocha\u0107 i sprawi\u0107, by […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[1],"tags":[458,485,199,425,427,328,486,415],"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/452"}],"collection":[{"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=452"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/452\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1953,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/452\/revisions\/1953"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=452"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=452"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/zapatrzonawksiazki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=452"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}